Πέμπτη 7 Αυγούστου 2014

Η έγγραφη διαμαρτυρία του Εθνικού Συλλόγου «Βόρειος Ήπειρος 1914» για την διοικητική διαίρεση προωθήθηκε στη Γενική Διεύθυνση Διεύρυνσης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής

Αγαπητές συμπατριώτισσες, αγαπητοί συμπατριώτες,

Την Τετάρτη 30 Ιουλίου 2014, ο Εθνικός Σύλλογος Βόρειος Ήπειρος 1914 πήρε την πρωτοβουλία να πραγματοποιήσει την ΜΟΝΑΔΙΚΗ - όπως τελικά αποδείχθηκε - συγκέντρωση διαμαρτυρίας για την νέα διοικητική διαίρεση στη Βόρειο Ήπειρο που θα ψηφιζόταν την επόμενη μέρα στην αλβανική βουλή.

Τις τελευταίες εβδομάδες αναμέναμε να προχωρήσουν στην ανάληψη μίας τέτοιας κίνησης παλαιότεροι και πολυπληθέστεροι φορείς σχετικοί με τον Βορειοηπειρωτικό Ελληνισμό, τόσο στην Αθήνα όσο και στη Β. Ήπειρο, αφού τέτοιες φήμες (γιατί φήμες τελικά αποδείχτηκαν) διέρρεαν κάποιοι προεδροπαράγοντες του χώρου.
Τέσσερις μέρες πριν την επίμαχη ψηφοφορία στην αλβανική βουλή διαπιστώσαμε ότι κανείς δεν είχε τελικά την πρόθεση να οργανώσει μία διαμαρτυρία έστω ως συμβολική κίνηση, τουλάχιστον στην Ελλάδα.

Την Δευτέρα 28 Ιουλίου 2014, συγκαλέσαμε σύσκεψη μεταξύ εκπροσώπων βορειοηπειρωτικών φορέων στα γραφεία που παραχώρησε η Νεολαία Βορειοηπειρωτών. Εκεί όμως ούτε λίγο ούτε πολύ όλοι σχεδόν οι εκπρόσωποι των άλλων φορέων επέδειξαν από αρνητική έως και εχθρική στάση στο ενδεχόμενο να γίνει μία συγκέντρωση διαμαρτυρίας ακόμα και στο κέντρο της Αθήνας, γιατί όπως ισχυρίζονταν δεν θα κατάφερναν να συγκεντρώσουν ικανοποιητικό αριθμό ατόμων για να στηρίξουν μία αξιοπρεπή διαδήλωση. Βέβαια η λεπτομέρεια που κρύβουν όλοι είναι ότι μόνο τα διοικητικά συμβούλια των συλλόγων να ερχόντουσαν, οι διαδηλωτές θα ξεπερνούσαν τους εκατό.

Τότε όλοι αυτοί οι φορείς για ποιο λόγο υπάρχουν; Η ικανότητα τους περιορίζεται μόνο στο να συγκεντρώνουν κόσμο για τα κλαρίνα και τις προεκλογικές συγκεντρώσεις;
Από την πλευρά μας γνωρίζαμε τη δυσκολία του εγχειρήματος και τα εμπόδια που υπήρχαν ώστε να πραγματοποιηθεί μια επιτυχημένη συγκέντρωση διαμαρτυρίας στα τέλη του Ιουλίου. Το γνωρίζαμε καλύτερα από όλους διότι ήδη πολλά από τα μέλη και τους φίλους του Συλλόγου μας βρίσκονταν εκτός Αθηνών είτε για βιοποριστικούς λόγους είτε επειδή βρίσκονταν ήδη στις ιδιαίτερες πατρίδες τους.

Παρ’ όλα αυτά όμως όπως είχαμε προαναγγείλει δεν θα καθόμασταν με σταυρωμένα τα χέρια μπροστά σε αυτή την ιστορική πρόκληση και γι’ αυτό αναλάβαμε το ρίσκο να πάρουμε πάνω μας αυτή την δύσκολη υπόθεση με όποιο κόστος, για τον απλούστατο λόγο ότι εμείς δεν είμαστε αγωνιστές του ίντερνετ και των δελτίων τύπου. Είμαστε αγωνιστές της ουσίας και της δράσης, κάτι που έχουμε αποδείξει έμπρακτα στο πρόσφατο παρελθόν.
Δεν μπορούμε όμως να κρύψουμε την απογοήτευση μας για όσους προσπάθησαν να μας εμποδίσουν να πραγματοποιήσουμε αυτή την συγκέντρωση ή όσους έλαμψαν δια της απουσίας τους και ειδικά τους «παράγοντες» που κατάγονται από τις περιοχές που θίγονται άμεσα από τον «αλβανικό Καλλικράτη» με δεσπόζουσα τη Χιμάρα.

Ενημερώνουμε λοιπόν - προς χαρά των ανιδιοτελών πατριωτών και προς λύπη των επαγγελματιών προεδροπαραγόντων - ότι η έγγραφη διαμαρτυρία του Εθνικού Συλλόγου «Βόρειος Ήπειρος 1914» της 30ηςΙουλίου 2014, παρελήφθη επίσημα από την Αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Αθήνα και προωθήθηκε στην έδρα της Commission στις Βρυξέλλες και συγκεκριμένα στη Γενική Διεύθυνση Διεύρυνσης.

Ολοκληρώνοντας να σημειώσουμε ότι ιδιαίτερη χαρά και δύναμη για να συνεχίσουμε μας έδωσε μήνυμα παλαιού - αλλά και μάχιμου παράλληλα - ανιδιοτελούς αγωνιστή του Βορειοηπειρωτικού από την Ελεύθερη Ήπειρο στο οποίο έγραφε:

«Μην φοβάστε να προσπαθείτε γι’ αυτό που πιστεύετε…
Να θυμάστε πως την Κιβωτό την έφτιαξε ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΗΣ
ενώ τον Τιτανικό ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΑΣ!…»

Καλό αγωνιστικό Αύγουστο στην ιδιαίτερη πατρίδα!...

Η Διοικούσα Επιτροπή 
του Εθνικού Συλλόγου «Βόρειος Ήπειρος 1914»

Πέμπτη 31 Ιουλίου 2014

Το ψήφισμα του Εθνικού Συλλόγου "Βόρειος Ήπειρος 1914" στην αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Αθήνα



Αθήνα, 30/07/2014

Από:    «ΕΘΝΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ 1914»

Προς:  ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ
Κοιν.:  ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ


ΕΓΓΡΑΦΗ  ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ

Ως Εθνική Ελληνική Μειονότητα του Αλβανικού κράτους, η οποία είναι διεθνώς αναγνωρισμένη βάσει του Πρωτοκόλλου της Κέρκυρας που υπεγράφη στις 17-5-1914, που κατοικούμε στο νότιο τμήμα της Αλβανικής επικράτειας, στην περιοχή που εμείς αποκαλούμε Βόρειο Ήπειρο και τη θεωρούμε εθνολογικά άρρηκτα συνδεδεμένη με τον Ελληνικό κορμό,

ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΟΥΜΕ

Τις μεταβολές τις οποίες επιχειρεί να επιφέρει η Αλβανική κυβέρνηση στις περιοχές που κατοικούμε σε επίπεδο τοπικής αυτοδιοίκησης, με στόχο την δημογραφική αλλοίωση της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας και την εν καιρώ εξαφάνιση της, κάτι το οποίο επιχειρείται διαρκώς από το Αλβανικό κράτος τα τελευταία εκατό χρόνια.

Οι ενέργειες αυτές της αλβανικής κυβέρνησης έρχονται σε αντίθεση με τους διεθνείς κανόνες που διέπουν την ύπαρξη μειονοτήτων, όπως περιγράφονται στη Χάρτα των Ηνωμένων Εθνών και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Συγκεκριμένα αναφερόμαστε στην παράβαση των άρθρων 5 & 16 της Σύμβασης – Πλαισίου του Συμβουλίου της Ευρώπης για τις Εθνικές Μειονότητες.

Βάσει των ανωτέρω καταγγέλλουμε ότι επιχειρείται από Αλβανικής πλευράς η δημογραφική Εθνική αλλοίωση:

1)   του Δήμου Χιμάρας, με την ένωση του με την επαρχία Βρανίστι
2)   της Επαρχίας Άρτας ή Νάρτας με την ένταξη της στον Δήμο Αυλώνα
3)   της Επαρχίας Τζάρας με την ένταξη της στον νεοσύστατο Δήμο Τσαμουριάς με κέντρο την Κονίσπολη
4)   της Κοινότητας Βαγγαλιάτες με την απόσπαση της από την μειονοτική επαρχία Λιβαδειάς και την ένταξη της στον νεοσύστατο Δήμο Τσαμουριάς με κέντρο την Κονίσπολη
5)   της Κοινότητας Σωπίκι με την απόσπαση της από την μειονοτική επαρχία Λιβαδειάς και την ένταξη τους στον νεοσύστατο Δήμο Τσαμουριάς με κέντρο την Κονίσπολη
6)   της Κοινότητας Μουζίνα, με την απόσπαση της από την μειονοτική επαρχία Μεσοποτάμου και την ένταξη της στο Δήμο Δελβίνου
7)   της Κοινότητας Πετσά με την απόσπαση της από την μειονοτική επαρχία Μεσοποτάμου και την ένταξη της στο Δήμο Δελβίνου
8)   της Κοινότητας Γαρδικάκι με την απόσπαση της από την μειονοτική επαρχία Μεσοποτάμου και την ένταξη της στο Δήμο Δελβίνου
9)   της Κοινότητας Μαυρόπουλο με την απόσπαση της από την μειονοτική επαρχία Φοινίκης και την ένταξη της στον Δήμο Δελβίνου
10) της Κοινότητας Βρωμερό με την απόσπαση της από την μειονοτική επαρχία Φοινίκης και την ένταξη της στον Δήμο Αγίων Σαράντα
11) της Κοινότητας Τσούκα με  την απόσπαση της από την μειονοτική επαρχία Αλύκου και την ένωσή της με το Δήμο Αγίων Σαράντα.

Ως εκ τούτου παρακαλούμε την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και όλα τα αρμόδια όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης να επέμβει προς την Αλβανική κυβέρνηση προκειμένου να τερματιστεί η πολιτική η οποία περιγράψαμε στο χώρο της τοπικής αυτοδιοίκησης και στρέφεται ευθέως κατά της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας στην Αλβανία.


«ΕΘΝΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ 1914»

Τρίτη 29 Ιουλίου 2014

Τετάρτη 30 Ιουλίου 2014: Όλοι στην συγκέντρωση διαμαρτυρίας στην Αθήνα για τη νέα διοικητική διαίρεση στη Β. Ήπειρο!

Ο Εθνικός Σύλλογος Βόρειος Ήπειρος 1914 καλεί την Τετάρτη 30 Ιουλίου 2014, ώρα 6:30 μ.μ., όλους τους Έλληνες, στην παράσταση διαμαρτυρίας που διοργανώνει έξω από τα γραφεία της αντιπροσωπείας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Αθήνα, Βασιλίσσης Σοφίας 2, για την σχεδιαζόμενη διοικητική διαίρεση στη Βόρειο Ήπειρο από την αλβανική κυβέρνηση, που έχει σκοπό την πλήρη εθνολογική και ιδιοκτησιακή αλλοίωση του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού.

Ο Εθνικός Σύλλογος Βόρειος Ήπειρος 1914, όπως είχε κάνει γνωστό πριν από μία εβδομάδα, προσπάθησε και ήρθε σε επαφή με διάφορους φορείς σχετικούς με τον Βορειοηπειρωτικό Ελληνισμό, αλλά δυστυχώς δεν βρήκε την ανταπόκριση που περίμενε και που άρμοζε σε μία αγωνιστική κινητοποίηση για ένα τόσο σημαντικό θέμα, το οποίο θα κρίνει σε μεγάλο βαθμό και το μέλλον μας.
Ως Έλληνες της αλύτρωτης Ηπείρου δεν δικαιούμαστε να παραμένουμε απαθείς, ούτε να μεμψιμοιρούμε. Από το να μην δηλώσουμε καμία παρουσία στην Αθήνα, όπου διαμένει μόνιμα η μεγαλύτερη πληθυσμιακά μάζα των Βορειοηπειρωτών, και με την απουσία μας να δείξουμε την ανυπαρξία μας, προτιμούμε να δώσουμε το παρόν σε αυτή την ιστορική πρόκληση έστω και μερικές δεκάδες, ώστε να ενωθεί η φωνή μας με αυτή όσων βρίσκονται αυτές τις μέρες στα πάτρια εδάφη και σχεδιάζουν ανάλογες κινητοποιήσεις, μία μέρα πριν την κρίσιμη ψηφοφορία στην αλβανική βουλή. 
Προτιμούμε λοιπόν αυτή τη διαμαρτυρία, προκειμένου να έχει μεγαλύτερη αξία, τόσο ουσιαστική όσο και συμβολική, να την εκφράσουμε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία θα κρίνει σε βάθος χρόνου για το αν πρέπει να ενταχθεί η Αλβανία στην Ευρωπαϊκή Ένωση. 
Εξάλλου η διοικητική διαίρεση όπως σχεδιάζεται από τα Τίρανα, αποτελεί κατάφορη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων για τις εθνικές μειονότητες που έχουν θεσπίσει οι διεθνείς οργανισμοί. 
Θα ακολουθήσει πορεία στο Υπουργείο Εξωτερικών.

Σε αυτόν τον αγώνα κανένας δεν περισσεύει. Καλούμε όσους έχουν ελληνική εθνική συνείδηση να δώσουν το παρόν στη συγκέντρωση της Τετάρτης 30 Ιουλίου 2014.  
Όλοι παρόντες στα γραφεία της αντιπροσωπείας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Αθήνα, Βασιλίσσης Σοφίας 2.
Εκεί που πρέπει να ακουστεί η φωνή μας.


Οι αγώνες που χάθηκαν είναι αυτοί που δεν δόθηκαν ποτέ!


Η Διοικούσα Επιτροπή 
του Εθνικού Συλλόγου "Βόρειος Ήπειρος 1914"

Τρίτη 22 Ιουλίου 2014

Ο Εθνικός Σύλλογος "Βόρειος Ήπειρος 1914" για την 40η επέτειο της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο και τις εξελίξεις σχετικά με τη νέα διοικητική διαίρεση στην Βόρειο Ήπειρο

Σήμερα, 20 Ιουλίου 2014, πραγματοποιήθηκε σύσκεψη των μελών της διοικούσας επιτροπής του Εθνικού Συλλόγου «Βόρειος Ήπειρος 1914» προκειμένου να συζητηθούν σημαντικά θέματα της επικαιρότητας που αφορούν την ιδιαίτερη πατρίδα μας, την αλύτρωτη Ήπειρο.

Δηλώνουμε κατά πρώτον ότι τη συγκεκριμένη μέρα, ο νους μας στρέφεται στους αδερφούς μας Κυπρίους, με αφορμή την συμπλήρωση 40 ετών από την βάρβαρη εισβολή των τούρκων στην μεγαλόνησο. Εκφράζουμε τη συμπαράσταση μας στους συνέλληνες της μαρτυρικής Κύπρου και ειδικά σε αυτούς που κατάγονται από το βόρειο τμήμα του νησιού, οι οποίοι ξεριζώθηκαν από τις πατρογονικές τους εστίες και συμπάσχουμε στον πόνο τους, αφού γνωρίζουμε πολύ καλά τι σημαίνει να είναι η γη σου κατεχόμενη από βάρβαρους δυνάστες.

Ο Εθνικός Σύλλογος «Βόρειος Ήπειρος 1914» παρακολουθεί με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τις εξελίξεις σχετικά με τη νέα διοικητική διαίρεση που αφορούν τις περιοχές του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού. Τα σχέδια που θέλουν την διεύρυνση του Δήμου Χιμάρας με σκοπό την εθνολογική του αλλοίωση καθώς και την απόσχιση χωριών με αμιγή ελληνικό πληθυσμό στους νομούς Αγίων Σαράντα και Δελβίνου από τις επαρχίες τους για να αποδοθούν σε Δήμους με αλβανική πληθυσμιακή πλειοψηφία δεν θα μας βρουν με σταυρωμένα τα χέρια.

Προς αυτό το σκοπό τις επόμενες μέρες θα καλέσουμε άλλους βορειοηπειρωτικούς και πατριωτικούς φορείς σε από κοινού οργάνωση δυναμικών κινητοποιήσεων διαμαρτυρίας τόσο στην Αθήνα όσο και στην Βόρειο Ήπειρο.

Η διοικούσα επιτροπή 
του Εθνικού Συλλόγου «Βόρειος Ήπειρος 1914»

Παρέμβαση Εθνικού Συλλόγου "Βόρειος Ήπειρος 1914" με αφορμή τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών στη Θράκη

Από το 1990 με την κατάρρευση του κομμουνιστικού καθεστώτος στην Αλβανία και την επίλυση του γερμανικού ζητήματος, στην ελληνική κυβέρνηση παρουσιάστηκαν ουκ ολίγες ευκαιρίες για δυναμικές παρεμβάσεις με σκοπό την δίκαιη επίλυση του εθνικού θέματος της Βορείου Ηπείρου.

Όπως γνωρίζουμε πολύ καλά όμως, δεν έπραξε απολύτως τίποτα προς αυτή την κατεύθυνση. Οι Έλληνες πολιτικοί, όλων σχεδόν των πολιτικών παρατάξεων, επίσημα δηλώνουν ότι «ενδιαφέρονται για την διασφάλιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας». Ανεπίσημα όμως σημειώνουν ότι «δεν είναι δυνατόν να εγείρουμε διεκδικήσεις επί της Βορείου Ηπείρου διότι αυτό θα αποτελέσει αφορμή για ανάλογες διεκδικήσεις των Τούρκων στη Δυτική Θράκη»!

Δυστυχώς αυτή η «καραμέλα» αποτελεί μία από τις δικαιολογίες (επίσημες και ανεπίσημες) του ελληνικού πολιτικού συστήματος για το θάψιμο του Βορειοηπειρωτικού.

Ως επιχείρημα που σίγουρα θα ενισχύσει αυτή την απαράδεκτη εθνικά θέση έρχεται το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών στη Θράκη μας, όπου το (δεχόμενο εντολές από την Άγκυρα) Κόμμα Ισότητας Ειρήνης και Φιλίας, που φέρεται ότι εκπροσωπεί την εκεί μουσουλμανική μειονότητα, έλαβε στους νομούς Ροδόπης και Ξάνθης το 41,68% και το 25,89% των ψήφων αντίστοιχα.

Όμως αυτό που φωνάζουμε σε κάθε κατεύθυνση είναι ότι δεν δικαιούται κανείς να εξομοιώνει τον Βορειοηπειρωτικό Ελληνισμό με τους μουσουλμάνους της Δυτικής Θράκης, γιατί εμείς αποτελούμε διεθνώς αναγνωρισμένη εθνική κοινότητα σύμφωνα με το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας (17-5-1914), ενώ οι μουσουλμάνοι θρησκευτική μειονότητα - και τίποτε περισσότερο - σύμφωνα με τη Συνθήκη της Λωζάνης (24-7-1923).
Αν το θέμα της μειονότητας στη Θράκη έχει πάρει διαστάσεις αυτό συμβαίνει εξαιτίας της προδοτικής στάσης και ανικανότητας του αθηναϊκού κράτους το οποίο έχει αφήσει εδώ και χρόνια το τουρκικό προξενείο στην Κομοτηνή να αλωνίζει ανεμπόδιστο και να συμπεριφέρεται ως «κράτος εν κράτει» στη γη του Δημόκριτου.

Αντίθετα οι ελληνικές διπλωματικές αντιπροσωπείες στη Βόρειο Ήπειρο (Προξενεία σε Αργυρόκαστρο και Κορυτσά) προσέχουν – κατόπιν εντολών της Αθήνας – μην τυχόν και θίξουν τους «φίλους» μας αλβανούς! Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι τον μοναδικό Ελληνόψυχο διπλωμάτη, που πέρασε από την αλύτρωτη Ήπειρο, τον πρώην Γενικό Πρόξενο στην Κορυτσά Θεόδωρο Οικονόμου – Καμαρινό, το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών του άσκησε δίωξη επειδή ξύπνησε τις συνειδήσεις των φοβισμένων Ελληνόβλαχων της Περιφέρειας Κορυτσάς και παράλληλα διέκοψε το «πάρτι» με τις βίζες των επαγγελματιών «ενδιάμεσων».

Παράλληλα παρατηρούμε το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής να παρέχει γενναίες οικονομικές ενισχύσεις και κάθε είδους διευκολύνσεις στους μουσουλμάνους της Θράκης τραβώντας τους στην αγκαλιά της Άγκυρας, ενώ η ελληνική κυβέρνηση καταργεί παντελώς και αυτό το μικρό βοήθημα του ΟΓΑ προς τους ηλικιωμένους Βορειοηπειρώτες αναγκάζοντας και τους τελευταίους από αυτούς να εγκαταλείψουν τα πάτρια εδάφη τους!

Επίσης τεράστιες ευθύνες βαρύνουν τις κυβερνήσεις των Αθηνών για την κατάσταση στην πολιτική εκπροσώπηση του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού αφού δεν ενδιαφέρθηκε να υπάρχει μία ισχυρή οργάνωση ή ένα ισχυρό κόμμα που θα συσπειρώνει όλους τους Έλληνες διεκδικώντας τα δίκαια μας σε όλα τα επίπεδα έναντι των Τιράνων. Αντίθετα από τους πολιτικούς μας «εκπροσώπους» βλέπουμε να κάνουν αγώνα μόνο στα παζάρια για τις καρέκλες στο αλβανικό δημόσιο, ενώ τελευταία ζούμε το κωμικοτραγικό γεγονός να διορίζεται ως πρόξενος της Αλβανίας στα Ιωάννινα, την πρωτεύουσα της ενιαίας Ηπείρου, πρώην πρόεδρος της οργάνωσης «Ομόνοια» που υποτίθεται ότι μας εκπροσωπεί…

Όπως και να έχει εμείς, ως Έλληνες της αλύτρωτης Ηπείρου, δεν δεχόμαστε συμψηφισμό με άλλες θρησκευτικές ή πολιτιστικές μειονότητες.

Μόλις αρχίσαμε τον αγώνα μας και δηλώνουμε δυναμικά το παρόν.


Η Διοικούσα Επιτροπή
του Εθνικού Συλλόγου «Βόρειος Ήπειρος 1914»


Πλήρες ρεπορτάζ της εφημερίδας "Στόχος" για την εκδήλωση του ΕΣΒΗ 1914: "17 Μαΐου 1914 - 17 Μαΐου 2014: 100 χρόνια από την υπογραφή του Πρωτοκόλλου της Κερκύρας"

Ένας νέος Σύλλογος, ο Εθνικός Σύλλογος ‘’Βόρειος Ήπειρος 1914’’ [Ε.Σ.Β.Η.1914] δημιούργησε την εκδήλωση "17 Μαΐου 1914 - 17 Μαΐου 2014: 100 χρόνια από την υπογραφή του Πρωτοκόλλου της Κερκύρας", που  πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 17 Μαΐου 2014 και ώρα 6 μ.μ. στο ξενοδοχείο "Νovus City Hotel" Καρόλου 23, Αθήνα (πλησίον σταθμού μετρό Μεταξουργείο).

      Στο πάνελ των οργανωτών ήταν ο εκπρόσωπος του Ε.Σ.Β.Η.1914 ΛΕΥΤΕΡΗΣ  ΠΡΙΦΤΗΣ και ο δημοσιογράφος ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΑΣΒΕΣΤΟΠΟΥΛΟΣ, ενώ η παρουσίαση του προγράμματος έγινε από 2 νεαρά κορίτσια. Με την έναρξη, οι δύο παρουσιάστριες αναφέρθηκαν σε μία σύντομη ιστορία της Υπογραφής του Πρωτοκόλλου της Κέρκυρας, στις 17 Μαϊου 1914, που αποτελεί την συνέχεια της Ανακήρυξης της Αυτονομίας της Βορείου Ηπείρου, που έγινε στις 17 Φεβρουαρίου 1914. Διαβάστηκαν οι χαιρετισμοί του Μητροπολίτη Δρυινουπόλεως , Πωγωνιανής και Κονίτσης Ανδρέα*, αυτού του άξιου διαδόχου του Σεβαστιανού, και της σύγχρονης δασκάλας του Γένους Χαράς Νικοπούλου*. Ο Λευτέρης  Πρίφτης απηύθυνε και αυτός χαιρετισμό και ευχαρίστησε τους παρισταμένους. Αναφέρθηκε στους αγώνες της ΣΦΕΒΑ για την Βόρειο Ήπειρο και στην ίδρυση και στους σκοπούς του νέου τους Συλλόγου, την συμπαράσταση της προς τους αδελφούς Κυπρίους, τους αγνοούμενους του ‘Ἀττίλα ΄ αλλά και του καθεστώτος Χότζα (για τους οποίους δεν έγινε ποτέ καμία έρευνα). Παράλληλα, επεσήμανε, την ανάγκη οι Βορειοηπειρώτες να δείξουν μεγαλύτερο έμπρακτο ενδιαφέρον για την γενέτειρα. Παρουσίασε τους  ομιλητές, ήτοι, την Διδάκτορα Θεολογίας,κ. ΕΥΤΥΧΙΑ ΠΑΠΠΑ,  και τον (πρώην) Πρόξενο στην Κορυτσά κ. ΘΕΟΔΩΡΟ  ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ – ΚΑΜΑΡΙΝΟ. 


Χαιρετισμός εκπροσώπου ΕΣΒΗ 1914 Ελευθέριου Πρίφτη στην εκδήλωση για τα 100 χρόνια από το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας: Γιατί ιδρύθηκε ο νέος φορέας

Αγαπητές συντοπίτισσες και αγαπητοί συντοπίτες, συναγωνιστές και συναγωνίστριες, Χριστός ανέστη και η Βόρειος Ήπειρος ανέστη! 
Και σεις αδέρφια από τις υπόλοιπες σκλαβωμένες πατρίδες που μας τιμάτε με την παρουσία σας, ευχόμαστε η ανάσταση να έρθει και στα δικά σας άγια χώματα.

 Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω όλους για την παρουσία σας σήμερα στην σημαντική αυτή επετειακή εκδήλωση, αλλά πολύ περισσότερο τους εκλεκτούς επιστήμονες που είναι εδώ μαζί μας, οι οποίοι θα μας βοηθήσουν να γίνουμε πιο σοφοί αλλά και πιο πρακτικοί πάνω στο Βορειοηπειρωτικό Ζήτημα.
Εδώ και λίγους μήνες λίγοι Βορειοηπειρώτες, Κύπριοι και Ελλαδίτες που αγωνιούμε για την τύχη του αλύτρωτου τμήματος της ενιαίας Ηπείρου, πήραμε μία απόφαση προκειμένου να καλύψουμε ένα κενό.

Επί δεκαετίες παρακολουθούσαμε και παρακολουθούμε ακόμα και σήμερα το Βορειοηπειρωτικό να βρίσκεται μόνιμα στο περιθώριο της επικαιρότητας. 
Τη μοναδική προσπάθεια για ανάδειξη του εθνικού μας ζητήματος από πλευράς φορέων έκανε η Συντονιστική Φοιτητική Ένωση Βορειοηπειρωτικού Αγώνα, η γνωστή ΣΦΕΒΑ, υπό την ηγεσία του μακαριστού Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης κυρού Σεβαστιανού, αρχηγού του νέου Βορειοηπειρωτικού αγώνα και πνευματικού μας πατέρα ως υπέρτιμος και έξαρχος πάσης Βορείου Ηπείρου. 
Οι αγωνιστές της ΣΦΕΒΑ εγκατέλειπαν σπουδές, εργασίες και οικογένειες προκειμένου να αφοσιωθούν στην προβολή του Βορειοηπειρωτικού, βάζοντας σε κίνδυνο πολλές φορές και την σωματική τους ακεραιότητα.
Το τραγικό όμως στην υπόθεση είναι ότι οι συγκεκριμένοι αγωνιστές ήταν Ελλαδίτες, οι οποίοι μετά το άνοιγμα των συνόρων από την πτώση του κομουνιστικού καθεστώτος το 1990-91 περίμεναν να αναλάβουν τον αγώνα οι ίδιοι οι Βορειοηπειρώτες. 
Προς μεγάλη απογοήτευση τους όμως, 24 χρόνια μετά, αυτοί οι Ελλαδίτες που έδιναν και τη ζωή τους ακόμα για το εθνικό θέμα της κατεχόμενης Ηπείρου, παρακολουθούν τους αλύτρωτους Ηπειρώτες, να αδιαφορούν πλήρως για το εθνικό ζήτημα της ιδιαίτερης πατρίδα τους και να «τιμούν» την καταγωγή τους μόνο μέσω των ψυχαγωγικών εκδηλώσεων. 
Δηλαδή το κατά το κοινώς λεγόμενον να τρέχουν μαζικά μόνο στις χοροεσπερίδες με κλαρίνα και στις  εκδρομές αναψυχής.

Σήμερα ερχόμαστε ως ένας πυρήνας ατόμων που αποφασίσαμε να συνεχίσουμε τον αγώνα που ξεκίνησαν οι πρόγονοι μας το 1821. Συνέχισαν με τους Βαλκανικούς Πολέμους το 1912-13, τον Βορειοηπειρωτικό Αγώνα το 1914, το Έπος του 1940 και κράτησαν ζωντανό οι Σφεβίτες από την δεκαετία του 1980.
Κι αυτό το αποδεικνύει ο χαιρετισμός που μας απέστειλε ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως κ. Ανδρέας.

Από τον δικό μας σύλλογο και σας το ξεκαθαρίζουμε από τώρα, μην περιμένετε πολιτιστικές δραστηριότητες, ούτε πολιτικά παιχνίδια, παρά μόνο εθνικούς αγώνες για όλες τις αλύτρωτες πατρίδες. Και αυτό το αποδείξαμε πρόσφατα με συγκεκριμένες ενέργειες. 

Συμπαραστεκόμαστε στους αδερφούς μας Κυπρίους και στον δίκαιο αγώνα τους για επανένωση της νότιας Ελλάδας, καθώς και στον πόνο τους για τους αγνοούμενους της εισβολής του Αττίλα το 1974. 
Όμως πρέπει να αναφέρω ότι όλοι μιλάμε για τους αγνοούμενους της Κύπρου, αλλά κανείς για τους αγνοούμενους από τον «σοσιαλιστικό παράδεισο» του Ενβέρ Χότζα, οι οποίοι είναι και περισσότεροι σε αριθμό.

Βλέπουμε τις πολυπληθείς κινητοποιήσεις των Ποντίων και την συχνή προβολή της πολιτιστικής τους παράδοσης και την μνήμη της Γενοκτονίας τους από τα ελλαδικά ΜΜΕ. Αλλά δυστυχώς είναι γεγονός ότι όλοι μιλάμε για τους Πόντιους και κανείς για τον Πόντο. Και αυτό πρέπει να αποτελέσει για εμάς τους Βορειοηπειρώτες παράδειγμα προς αποφυγή. 
Τι εννοώ: Σήμερα οι Πόντιοι τρίτης και τέταρτης γενιάς επισκέπτονται τις ρίζες τους ως ξένοι τουρίστες και βλέπουν τα σπίτια των προπαππούδων τους να κατοικούνται από αλλοεθνείς.
Είναι χρέος δικό μας να μην επιτρέψουμε τα δικά μας εγγόνια να επισκέπτονται τον Βούρκο, τη Δρόπολη, τη Χιμάρα και τις άλλες περιοχές της Βορείου Ηπείρου κι αυτοί ως τουρίστες εάν δεν έχουν ξεχάσει τις ρίζες τους.

Ολοκληρώνοντας λοιπόν, η σημερινή εκδήλωση, σε αυτή την συμβολική μέρα πραγματοποιείται για να μας αναλύσει το εθνικό ζήτημα, μέσω εκλεκτών προσώπων στον ιστορικό, τον διπλωματικό και τον νομικό τομέα.
Είναι η συγγραφέας της επιστημονικής διατριβής για την ιστορία της Δρυϊνουπόλεως, διδάκτωρ Θεολογίας κυρία Ευτυχία Παππά και ο άξιος Έλλην διπλωμάτης που προτίμησε να υπηρετήσει το έθνος και όχι το κράτος, ως πρόξενος της Ελλάδας στην Κορυτσά κύριος Θεόδωρος Οικονόμου – Καμαρινός.

Αγαπητοί συμπατριώτες όταν κάποιοι θολοκουλτουριάρηδες μιλούσαν για την ιστορία οι πρόγονοι μας την έγραφαν με το αίμα τους πάνω στα ένδοξα βουνά της Ηπείρου μας.
Αγαπητοί συμπατριώτες δεν γίναμε Έλληνες, γεννηθήκαμε Έλληνες και Έλληνες θέλουμε να πεθάνουμε.


ΈΝΩΣΙΣ Η ΘΑΝΑΤΟΣ!!!