Βαγγέλης Παπαχρήστος: Ενωμένοι θα σπάσουμε τα δεσμά του κατεστημένου και θα αναδείξουμε τις αξίες του βορειοηπειρωτικού χώρου

Η ομιλία του βετεράνου Αγωνιστή του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού Βαγγέλη Παπαχρήστου στην εκδήλωση του ΕΣΒΗ 1914 στο Μνημείο του Οπλαρχηγού Θύμιου Λιώλη στην Κρανιά Δελβίνου, στις 16 Μαΐου 2015, για την 101η επέτειο του Πρωτοκόλλου της Κερκύρας:

Η κατάθεση λουλουδιών και στεφάνων στο μνημείο του θρυλικού Καπετάνιου του Βούρκου και όλων των Ριζών Θύμιου Λιώλη, είναι ένδειξη τιμής  και προσκύνησης προς τους αφανείς ήρωες του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού. Ήρωες, όχι μόνον ξεχασμένοι, αλλά και  στιγματισμένοι, περιθωριοποιημένοι, με την σφραγίδα του «κουλάκου», του «εχθρού του λαού», του μοναρχοφασίστα. Γιατί έτσι συνέφερε το κομμουνιστικό δικτατορικό κράτος. Έτσι συμφέρει την εκάστοτε αλβανική κυβέρνηση στις μέρες μας. Να μην μνημονευτούν αυτοί οι οποίοι  αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν για τα εθνικά τους συμφέροντα, που δεν είναι άλλα από τα συμφέροντα της αυτοδιάθεσης, της  αυτονομίας, της ένωσης με τον εθνικό κορμό.

Τις  δεκαετίες που βίγλιζε ο κόκκινος δράκος, κυριαρχούσε  ο φόβος και ο τρόμος. 

Σήμερα; Είναι η εκκένωση του χώρου, που συνοδεύεται με την αμέλεια προς την τίμηση των εθνικοφρόνων ηρώων μας, των ημερομηνιών ορόσημων, ανάμεσά τους κι αυτή του Πρωτοκόλλου της Κερκύρας. Το γεγονός που σε τέτοιες δραστηριότητες η συμμετοχή είναι όχι ικανοποιητική συνδέεται με το γεγονός ότι: Μερικοί ακόμα δεν απαλλάχτηκαν από την κομμουνιστική θεωρία ότι ο  Λιώλης, ο Λαμποβιτιάδης, ο Σαχίνης και δεκάδες άλλοι, ήταν κατά της Κομμουνιστικής Διεθνούς και του προλεταριάτου, φορτωμένοι με εθνικιστικές μοναρχοφασιστικές ιδέες. Άλλοι  μήπως ταρακουνήσουν και θολώσουν τα νερά και συμβάλλουν έτσι στην διατάραξη της σταθερότητας στην περιοχή. Άλλοι θα προγραμματίσουν τις ημέρες αυτές τις «μεγάλες» δραστηριότητες, συναντήσεις κλπ και οι άλλοι να έχουν ακόμα το λαγό στην κοιλιά και ν’ αποφεύγουν σαν ο διάβολος τo θυμίαμα.

Δε βλέπουμε, πως όχι μόνον δεν υπάρχει πρόοδος στην διεκδίκηση των διεθνώς αναγνωρισμένων δικαιωμάτων μας, αλλά ύφεση και παραπλανήσεις με απατηλά λόγια και κολακείες. Κάθε χρόνο και σε χειρότερη μοίρα το περιουσιακό. Απογυμνώθηκαν τα χωριά μας από τα λιβάδια, τα δάση και συρρικνώθηκαν μέσα στην κίτρινη γραμμή.  Αλλοιώνονται δημογραφικά οι δικές μας κοινότητες με ξενόφερτους, επιβάλλοντας, ακόμα,  στους τοπικούς άρχοντες να τους νομιμοποιήσουν και να τους κάνουν μόνιμους κάτοικους των βορειοηπειρωτικών κοινοτήτων. Αστάθεια, βία, κλοπές, ο καθημερινός απολογισμός. Υποβάθμιση της ελληνικής γλώσσας, με τις πινακίδες, τις αιχμές εθνικιστών να μην ομιλούμε ελληνικά, φθάνοντας και μέχρι την εν ψυχρώ δολοφονία, την αλβανοποίηση των συγκεντρώσεων στα ίδια τα χωριά μας.

Τι συμβαίνει στα δικά μας μετερίζια; Ίριδες, γκρίνιες, διχόνοια. Η καρεκλομανία υπερτερεί της εθνικοφροσύνης. Με την ευλογία δικών μας ιθυνόντων  αλλοιώθηκαν οι επαρχίες μας. Πουλήθηκαν  λιβάδια και  περιουσίες. Δόθηκαν οικόπεδα. Ανατράπηκε  η αναλογία της ελληνικής έναντι της αλβανικής στα υπάρχοντα σχολεία μας. Διδάσκονται ασυναρτησίες και δηλητηριάζονται τα παιδιά μας με τις «αδικίες» που έγιναν στην Αλβανία εκ μέρος της Ελλάδος. Καμιά διαμαρτυρία. Καμία αντίδραση. Το μόνο πως ν’ αποκτήσουμε το θώκο του έπαρχου, του δημάρχου, του βουλευτή. Κι ας χρειαστεί να κάνουμε συμμαχίες και με το διάβολο ακόμα.

Αλήθεια; Γι’ αυτό αγωνίστηκε ο Θύμιος ο Λιώλης; Οι δεκάδες εθνικόφρονές μας; Για να νοσταλγούμε την δόξα και το χρήμα και να χρονοντολαπούμετων ζωτική μας ύπαρξη, την εθνική μας υπόσταση, τις ημερομηνίες και γεγονότα ορόσημα, τους ήρωές μας;

Καιρός να χρονοντολαπήσουμε το «εγώ» μερικών και να δώσουμε διάσταση στο «εμείς» των πολλών. Εμείς ενωμένοι θα σπάσουμε τα δεσμά του  κατεστημένου. 
Θα αναδείξουμε τις αξίες αυτού του βορειοηπειρωτικού χώρου. Θ’ αναδείξουμε όχι τους καρεκλομανείς αλλά τους εθνικόφρονες. Πού νοιάζονται γι’ αυτόν τον τόπο. Που έχουν ριζώσει, έστω και λίγα, από τα διδάγματα και τα κηρύγματα του αείμνηστου Ιεράρχη μας Σεβαστιανού.



Δείτε το βίντεο με ολόκληρη την εκδήλωση

Η τοποθέτηση του ΕΣΒΗ 1914 στην 101η επέτειο του Πρωτοκόλλου της Κέρκυρας για τη σημερινή κατάσταση και τις διεκδικήσεις του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού

Κατά την εκδήλωση με θέμα "Το Βορειοηπειρωτικό Ζήτημα 101 χρόνια μετά την υπογραφή του Πρωτοκόλλου της Κερκύρας", που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα στις 11 Μαΐου 2015, ο κ. Σταύρος Γκίνος απηύθυνε εκ μέρους του Εθνικού Συλλόγου "Βόρειος Ήπειρος 1914" την ακόλουθη τοποθέτηση: 

Φίλες και φίλοι, αγαπητοί συμπατριώτες! 

101 χρόνια πέρασαν από τον Βορειοηπειρωτικό αγώνα του 1914 και τα όσα έγραφε η προκήρυξη της κυβέρνησης της Αυτονόμου Ηπείρου, όσον αφορά τους λόγους που οδήγησαν τους Ηπειρώτες να ξεσηκωθούν κατά του αλβανικού κράτους, συνεχίζουν να υφίστανται και σήμερα: «Μας αποσπώσιν από τα αγκάλας της Μητρός μας Ελλάδος. Μας αρνούνται την ανεξαρτησίαν . Μας αρνούνται την αυτοδιοίκησιν εν τω Κράτει τω Αλβανικώ. Μας αρνούνται και αυτάς ακόμη τας εγγυήσεις αίτινες ηδύνατο να περιφρουρήσωσι λυσιτελώς την ζωήν, την θρησκείαν, την περιουσίαν, την ύπαρξιν μας την Εθνικήν». 

Από τότε έως και σήμερα το αλβανικό κράτος παραβιάζει κάθε αρχή δικαίου και προστασίας των δικαιωμάτων του ανθρώπου και με διάφορες μεθόδους επιχειρεί την συρρίκνωση και εν τέλει την εξαφάνιση του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού. Όλοι γνωρίζουμε τις διώξεις που υπέστη ο Ελληνισμός της Βορείου Ηπείρου τόσο επί βασιλείας Ζώγκου πριν τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο, όσο και επί κομουνιστικού καθεστώτος Χότζα. Μέχρι και σήμερα το αλβανικό κράτος συνεχίζει να αναγνωρίζει ως Εθνική Ελληνική Μειονότητα μόνο 99 χωριά στους νομούς Αγίων Σαράντα, Δελβίνου και Αργυροκάστρου, με τα ανάλογα δικαιώματα που ούτε και εκεί τα σέβεται. Περιοχές με αυτόχθονα Ελληνικό πληθυσμό όπως η Χιμάρα, η Άρτα της Αυλώνας, το Μουρσί και πολλά Ελληνικά χωριά σε Κορυτσά και Πρεμετή, συνεχίζουν να στερούνται κάθε δικαίωμα που θα έπρεπε να έχουν ως κομμάτια της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας.

Στις πόλεις μας όπως το Αργυρόκαστρο και τους Αγίους Σαράντα έχει γίνει πλήρης αλλοίωση του πληθυσμού, κάτι που εξελίσσεται και στη Χιμάρα. Ακόμα και μέσα στα χωριά που εντάσσονται στη λεγόμενη Μειονοτική Ζώνη, τα οποία υποτίθεται ότι προστατεύονται από τους αλβανικούς και διεθνείς νόμους, μέρα με τη μέρα εγκαθίστανται αλλοεθνείς και αλλόθρησκοι έποικοι, με τελευταίο χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτό της Πολύτσανης Πωγωνίου που εγγράφηκε στο δημοτολόγιο του χωριού, μια οικογένεια μουσουλμάνων από το Λαζαράτι κατά παράβαση της Σύμβασης Πλαίσιο του Συμβουλίου της Ευρώπης για τις Εθνικές Μειονότητες. Με διάφορα τεχνάσματα, όπως τα ψεύτικα έγγραφα από την εποχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας η της μοναρχίας Ζώγκου υφαρπάζεται η ιδιοκτησία των Βορειοηπειρωτών,όπως συμβαίνει σήμερα με τα χωριά Κώσταρι, Βραιλάτι και Συρρακάτι, που οι κάτοικοί τους είναι στα δικαστήρια με τους καταπατητές.

Παράλληλα η Ελληνική Πολιτιστική Κληρονομιά καταστρέφεται η γίνεται αντικείμενο σφετερισμού από τους αλβανούς αλλά και τους Ιταλούς, όπως αποδεικνύουν οι περιπτώσεις με τα αρχαία ευρήματα σε Βουθρωτό, Φοινίκη, Ανδριανούπολη και πριν λίγους μήνες με το Αρχαιολογικό Μουσείο στο Δυρράχιο και το Κάστρο του Πανόρμου στη Χιμάρα. Στα δημόσια σχολεία της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας μαζί με τον αλβανικό σωβινισμό και τη μισαλλοδοξία, όσο ένας μαθητής ανεβαίνει τις τάξεις διδάσκεται βαθμιαία περισσότερες ώρες μαθήματα στα αλβανικά και λιγότερες ώρες στα Ελληνικά, μέχρι που η μητρική του γλώσσα καταλήγει στην τελευταία τάξη να διδάσκεται ως ξένη μία με δύο ώρες την εβδομάδα. Το φαινόμενο αυτό οδηγεί πολλά Ελληνόπουλα σε ιδιωτικά σχολεία της Ορθόδοξης Αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Αλβανίας που διδάσκουν λίγες παραπάνω ώρες στα Ελληνικά, μια πρακτική που θα οδηγήσει σιγά σιγά στο κλείσιμο των μειονοτικών σχολείων και θα σημαίνει σε επίσημο επίπεδο την κατάργηση της Ελληνικής Παιδείας και την αφαίρεση ενός κεκτημένου αιώνων για τον χώρο μας.

Στα δημόσια έγγραφα στη Βόρειο Ήπειρο, τόσο τα κρατικά όσο και της τοπικής αυτοδιοίκησης, η Ελληνική γλώσσα πρακτικά δεν υπάρχει και η τρομοκρατία που υφίστανται οι συμπατριώτες μας που μιλούν Δημόσια Ελληνικά είναι καθημερινό φαινόμενο. Κανείς μας δεν ξεχνά την δολοφονία του Αριστοτέλη Γκούμα στη Χιμάρα τον Αύγουστο του 2010, γεγονός που δείχνει περίτρανα ότι στην ιδιαίτερη Πατρίδα μας ουσιαστικά δεν έχει αλλάξει τίποτα ως προς την καταπίεση που δέχεται ο Ελληνισμός. Πρόσφατα η αλβανική κυβέρνηση εφάρμοσε τη νέα διοικητική διαίρεση με την οποία δημιουργήθηκαν αυθαίρετα Δήμοι όπου αμιγώς Ελληνικές επαρχίες συγχωνεύθηκαν με περιοχές όπου πλειοψηφεί το αλβανικό και μουσουλμανικό στοιχείο, με κορυφαία περίπτωση την προσάρτηση της επαρχίας Βρανίστι στο Δήμο Χιμάρας.

Όπως δήλωσε ο Γενικός Γραμματέας του Οργανισμού Υποαντιπροσωπευόμενων Λαών και Εθνών το 1994 στη Χάγη, « Εάν μια μειονότητα αγωνισθεί αποφασιστικά και δημιουργήσει ακόμα και ταραχές, τότε γίνεται γνωστή και μπορεί να αγωνίζεται για τα δίκαιά της με πιθανότητα επιτυχίας. Εάν όμως μείνει σε μια ειρηνική συμπεριφορά μόνο, τότε θα εξαφανιστεί, με τις μεθοδεύσεις καταπίεσης, εθνικής εκκαθάρισης με αμφίδρομες μεταφορές πληθυσμών και άλλες μεθόδους του κυρίαρχου κράτους». Τα λόγια αυτά επιβεβαιώνονται στο έπακρο με την κατάσταση που βιώνει ο Ελληνισμός της Βορείου Ηπείρου, ο οποίος, μπορούμε να πούμε ότι υφίσταται μια γενοκτονία ήπιας έντασης. Για να το σταματήσουμε πρέπει να κερδίσουμε πρώτα το αυτονόητο, να γίνουμε κύριοι του τόπου μας. Παίρνοντας παραδείγματα από εθνικές μειονότητες σε χώρες τις Ευρωπαϊκής Ένωσης μπορούμε και πρέπει να διεκδικήσουμε όσα δικαιούνται οι Σουηδοί στα νησιά Όλαντ της Φιλανδίας, οι Αυστριακοί στο νότιο Τιρόλο της Ιταλίας, οι Ούγγροι στη Βοϊβοντίνα της Σερβίας. Το πρωτόκολλο της Κέρκυρας που κερδήθηκε από τους προγόνους μας με αίμα δεν έχει εφαρμοστεί εδώ και 101 χρόνια.

Αντίθετα παρακολουθούμε σαν θεατές τις αλβανικές μειονότητες σε Μαυροβούνιο, Σερβία και Σκόπια να έχουν σημειώσει απίστευτες επιτυχίες την τελευταία εικοσαετία. Τα παραδείγματα των μειονοτήτων σε κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης που προαναφέραμε αποδεικνύουν ότι το αίτημα της Αυτονομίας για την Βόρειο Ήπειρο τουλάχιστον σε επίπεδο Παιδείας ,Ιδιοκτησίας, Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης είναι απολύτως ρεαλιστικό. Οι αλβανοί αρνούνται να προχωρήσουν σε δίκαιη και διαφανή απογραφή πληθυσμού που θα περιλαμβάνει τα ερωτήματα της Εθνικότητας και του Θρησκεύματος, χωρίς περιορισμούς και απαγορεύσεις, συνεχίζοντας να αναγνωρίζουν ως Έλληνες στη χώρα μόνο 56000 περίπου άτομα. 

Ακόμα και έτσι να ήταν ας δούμε τι καθεστώς απολαμβάνουν οι μόλις 27.000 κάτοικοι- μέλη της εθνικής σουηδικής μειονότητας στα νησιά Όλαντ της Φιλανδίας. 
Τα νησιά Όλαντ επίσημα είναι ένα τμήμα της Φιλανδικής επικράτειας με ευρεία αυτονομία και ουσιαστικά αποτελεί μια ημιανεξάρτητη χώρα που έχει ως επίσημη γλώσσα τη σουηδική και μόνο. Το κοινοβούλιο των Όλαντ αριθμεί 30 μέλη που εκλέγονται με καθολική ψηφοφορία, ενώ την εκτελεστική εξουσία ασκεί το οκταμελές υπουργικό Συμβούλιο. Στα υπουργεία του νησιού είναι κατανεμημένες οι εξής αρμοδιότητες: Υγεία και ιατρική περίθαλψη, προστασία περιβάλλοντος, βιομηχανία, μεταφορές, τοπική αυτοδιοίκηση, χάραξη πολιτικής, ταχυδρομείο και επικοινωνίες, ραδιόφωνο και τηλεόραση. Η Φιλανδική κυβέρνηση ασκεί αρμοδιότητες σχετικά με τις διεθνείς σχέσεις, το μεγαλύτερο μέρος του δικαστικού συστήματος, τις φυλακές και τα τελωνεία.

Ένα τμήμα των κρατικών εσόδων των Όλαντ αποδίδεται στην κυβέρνηση του Ελσίνκι ως συμμετοχή των νησιών στις εκχωρημένες αρμοδιότητες. Από αυτά τα χρήματα ένα μεγάλο τμήμα επιστρέφει πάλι στα νησιά από τον φιλανδικό προϋπολογισμό (περίπου 200 εκατομμύρια ευρώ ετησίως). Αν κάποιος νόμος της Φιλανδικής Βουλής έχει επίπτωση στα νησιά Όλαντ δεν μπορεί να ισχύσει αν δεν εγκριθεί και από το κοινοβούλιο των νησιών. 
Τα νησιά Όλαντ έχουν δική τους σημαία, θυρεό, εθνικό ύμνο, ταχυδρομείο, γραμματόσημα, πινακίδες αυτοκινήτων και κωδικό στο διαδίκτυο. Τα νησιά είναι επίσης αποστρατιωτικοποιημένα, έχουν χαραγμένα θαλάσσια σύνορα τόσο με την Φιλανδία όσο και με την Σουηδία. Συγκεκριμένοι νόμοι δεν επιτρέπουν την αγορά ακινήτων στα νησιά σε Φινλανδούς και σε άλλους ξένους, ώστε να μην μπορεί να γίνει δημογραφική αλλοίωση. Δεν επιτρέπεται η ύπαρξη φινλανδικών σχολείων. 
Τα Όλαντ είναι μέλος του Συμβουλίου σκανδιναβικών χωρών και στη συνθήκη προσχώρησης της Φιλανδίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση μνημονεύονται ως «Τρίτη περιοχή» και σε χωριστό τμήμα της συνθήκης αναφέρονται οι ειδικές συνθήκες στα νησιά όπως η μη ελεύθερη αγορά ακινήτων από ξένους και η μη ύπαρξης δυνατότητας επιχειρήσεων των χωρών της Ευρωπαϊκής ένωσης να αναπτύξουν εμπορικές δραστηριότητες σε αυτά. 

Ένα άλλο σύγχρονο παράδειγμα διοικητικής αυτονομίας εθνικής μειονότητας στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι αυτό της επαρχίας του Νοτίου Τιρόλου στην Ιταλία, όπου διαβιούν κυρίως Αυστριακοί. Το 1972 η Αυστρία και η Ιταλία υπέγραψαν συμφωνία, σύμφωνα με την οποία το Άλτο Αντίτζε για τους Ιταλούς η Νότιο Τιρόλο για τους Αυστριακούς, έχει δική του τοπική κυβέρνηση, απολαμβάνει ειδικά νομοθετικά δικαιώματα, καλύπτει ανώτερες διοικητικές θέσεις δίχως την ανάμειξη της Ρώμης και μολονότι είναι ιταλική επαρχία έχει την Αυστρία ως εγγυήτρια δύναμη. Η έδρα της Κυβέρνησης και της Βουλής είναι στο Μπολζάνο η Μπόζεν και ο πληθυσμός της αυτόνομης Επαρχίας ανέρχεται στο μισό εκατομμύριο.

Η τοπική Βουλή του Νοτίου Τιρόλου αποτελείται από 35 βουλευτές, οι οποίοι αναδεικνύονται μετά από εκλογές που πραγματοποιούνται κάθε 5 χρόνια. Οι βουλευτές εκλέγουν τον πρωθυπουργό ο οποίος ηγείται υπουργικού συμβουλίου με 8 μέλη. Για τις επόμενες εκλογές υπάρχει το ενδεχόμενο ο πρωθυπουργός να εκλέγεται απευθείας από το λαό. Στην κυβέρνηση του αυτονόμου Νοτίου Τιρόλου συμμετέχουν ο αναπληρωτής πρωθυπουργός και οι υπουργοί οικονομίας, εσωτερικών, υγείας, περιβάλλοντος ,ανάπτυξης και παιδείας. Να σημειωθεί ότι το Υπουργείο Παιδείας έχει τρεις Γραμματείες όσες δηλαδή και οι διαφορετικές γλωσσικές ομάδες: γερμανο-αυστριακή, ιταλική και Λαντίνο. Το 90% των εσόδων από τη φορολογία μένει στην περιοχή, ενώ μόνο το 10% επιστρέφει στα κρατικά ταμεία στη Ρώμη, ενώ το ποσοστό ανεργίας είναι μόλις 2% σε σχέση με το 10% του μέσου όρου στην Ιταλία. Στη δικαιοδοσία της ιταλικής κυβέρνησης είναι η εξωτερική πολιτική και η εθνική άμυνα. Σε όλα τα άλλα θέματα υπάρχει πλήρης ανεξαρτησία. 

Να αναφέρουμε τέλος το παράδειγμα της Βοϊβοντίνας στη Σερβία, μιας χώρας που διεκδικεί την ένταξή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση όπως και η Αλβανία. Η πλούσια επαρχία του σερβικού βορρά, ανέκτησε ξανά –από τις 14 Δεκεμβρίου 2009-την αυτονομία της που την είχε άρει πριν από τρεις δεκαετίες η κυβέρνηση Μιλόσεβιτς. Στη Βοϊβοντίνα εκτός από τη σερβική, επίσημες σε όλα τα επίπεδα του δημοσίου βίου είναι και οι γλώσσες των μειονοτήτων :Ουγγρική, Σλοβακική, Κροατική και Ρομά. Καθοριστικός σε αυτή την εξέλιξη ήταν ο ρόλος των Ούγγρων κατοίκων της περιοχής οι οποίοι αν και αποτελούν μόνο το 11% του πληθυσμού στη Βοϊβοντίνα, με την στήριξη της μητέρας πατρίδας Ουγγαρίας, δεν εγκατέλειψαν τα εθνικά τους οράματα.
Και φυσικά ζήτησαν αυτονομία ως προϋπόθεση για την μελλοντική ένταξη της Σερβίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. 

Οι παραλληλισμοί λοιπόν, με τις διεκδικήσεις που πρέπει να έχει ο Ελληνισμός της Βορείου Ηπείρου, είναι αναπόφευκτοι και δίκαιοι. Χρειάζεται όμως ενότητα αποφασιστικότητα και Εθνικό όραμα…

Εμείς, ως Εθνικός Σύλλογος Βόρειος Ήπειρος 1914, θα θέτουμε το ζήτημα αυτό με κάθε θεμιτό και νόμιμο τρόπο τόσο προς τη Μητέρα Ελλάδα όσο και προς τους Διεθνείς Οργανισμούς. Και σε αυτήν την προσπάθεια χρειαζόμαστε την στήριξη όλων σας….! 
Σας ευχαριστώ πολύ !

Η σημαία της Βορείου Ηπείρου στο βάθρο του 2ου Τρόπαιου Μάχης της Κρήτης

Tην Κυριακή 24 Μαΐου 2015, ολοκληρώθηκε με επιτυχία η επετειακή πορεία με την ονομασία «2ο Τρόπαιο Μάχης της Κρήτης», η οποία είχε ως αφετηρία το υψ. Προφήτης Ηλίας, περιοχή ΚΟΨΑ Ηρακλείου την Παρασκευή 22 Μαΐου 2015 και τερματισμό το Αεροδρόμιο του Μάλεμε στα Χανιά.

Συνολικά συμμετείχαν 30 στελέχη των ΕΔ (25 άνδρες και 5 γυναίκες), διανύοντας συνολικά 80 χιλιόμετρα, φέροντες οπλισμό και πλήρη φόρτο.

Την 1η ημέρα η πορεία είχε αφετηρία το Μνημείο Μάχης «ΚΟΨΑ» (στον Υψ. Προφήτη Ηλία Ηρακλείου) διήλθε από το Μνημείο «απαγωγής Στρατηγού Κράιπε» και τερματίσθηκε στη βίλα Αριάνδη (Στρατηγείο Γερμανών στον Β΄ΠΠ).

Την 2η ημέρα η πορεία είχε αφετηρία το μνημείο πεσόντων Μυλοποταμιτών στο Πέραμα Ρέθυμνου, διήλθε από τα μνημεία μάχης Κρήτης (Λατζιμά-Σταυρωμένου- Μισσιρίων) και τερματίσθηκε στο μνημείο πεσόντων Αυστραλών Νεοζηλανδών πολεμιστών, στο Ρέθυμνο.

Την 3η ημέρα είχε αφετηρία το Συμμαχικό Νεκροταφείο Σούδας διήλθε από τα μνημεία Μάχης Κρήτης Γολγοθά-Γαλατά και τερματισμό στο Αεροδρόμιο του Μάλεμε.

Η τελετή λήξης πραγματοποιήθηκε στο Αεροδρόμιο του Μάλεμε, κατά την διάρκεια της κεντρικής εκδήλωσης εορτασμού της επετείου της Μάχης της Κρήτης, σε συνεργασία με την Περιφερειακή Ενότητα Χανίων, τους Δήμους Πλατανιά - Χανίων και την 5η Ταξιαρχία Πεζικού, παρουσία του Αναπληρωτή Υπουργού Εθνικής Άμυνας κ. Κώστα Ήσυχου, του Διοικητή ΑΣΔΕΝ, καθώς και Πολιτικών, Θρησκευτικών και Στρατιωτικών Αρχών.

www.army.gr

Σημείωση Εθνικού Συλλόγου "Βόρειος Ήπειρος 1914": 

Την τρίτη θέση στα 80 χλμ με φόρτο μάχης κέρδισε ο στρατιωτικός Βασίλειος Κορδάς με καταγωγή από τη Λάκκα Σουλίου, ο οποίος, όπως και στο 2ο Τρόπαιο Εθνικής Επετείου 25ης Μαρτίου 1821 έφερε με τιμή και υπερηφάνεια την σημαία της Βορείου Ηπείρου.

Τα θερμά μας συγχαρητήρια αλλά και τις θερμότερες ευχαριστίες στον Ηπειρώτη συναγωνιστή που προβάλει την σημαία της ιδιαίτερης πατρίδος μας μέσα από τον Ελληνικό Στρατό. 

Ο Βασίλης Κορδάς στη τρίτη θέση του βάθρου (αριστερά) μαζί με τον κ. Βασίλη Πασπαράκη, μετά την βράβευση από τον ΑΝΥΕΘΑ Κώστα Ήσυχο. Πρώτος νικητής ο κ. Σπύρος Ξενιτίδης και δεύτερος ο κ. Σταύρος Κοκκαλίδης, ποντιακής καταγωγής αμφότεροι. 

Μετά το πέρας του 2ου Τρόπαιου Μάχης της Κρήτης η σημαία της Βορείου Ηπείρου ανάμεσα στις σημαίες του Πόντου και της Μάνης.

Απάντηση Υπουργού Εξωτερικών Νίκου Κοτζιά: Δεν κλείνει το Ελληνικό Προξενείο στην Κορυτσά

Το Υπουργείο Εξωτερικών, απαντώντας στην ερώτηση του Βουλευτή Αχαϊας και Γενικού Γραμματέα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας  των Ανεξαρτήτων Ελλήνων κ.Νίκου Νικολόπουλου, για την περιρρέουσα ατμόσφαιρα και σειρά δημοσιευμάτων, περί φημολογούμενου κλεισίματος του Ελληνικού Προξενείου στην Κορυτσά, διαβεβαίωσε με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο, ότι δεν υπάρχει τέτοιο ενδεχόμενο. 

Ο Υπουργός Εξωτερικών κ.Νίκος Κοτζιάς, απέδωσε την περαιτέρω παραμονή του υπηρετούντος εκεί Προξένου σε καθαρά υπηρεσιακούς λόγους. 

Η Συντονιστική Επιτροπή ΑΝΕΛ Ιωαννίνων, εκφράζει την ικανοποίησή της, για τη θετική έκβαση της υπόθεσης, που προκαλεί μεγάλη ανακούφιση στους Έλληνες Βορειοηπειρώτες, που επιθυμούν την παραμονή του Προξενείου στην Κορυτσά. Επίσης, ευχαριστεί το Βουλευτή μας κ.Νίκο Νικολόπουλο, για την άμεση ανταπόκριση στο αίτημά μας, που εξασφάλισε την οριστική λύση στο φλέγον αυτό θέμα. 

Συντονιστική Επιτροπή ΑΝΕΛ Ιωαννίνων

24 Μαΐου 2015

Σχόλιο ΕΣΒΗ 1914: Το θέμα ως γνωστόν είχε αναδείξει με δελτίο τύπου ο Εθνικός Σύλλογος Βόρειος Ήπειρος 1914, ενημερώνοντας τόσο τα ΜΜΕ όσο και τον ελληνικό πολιτικό κόσμο.

Σε ερωτήσεις προς τον Έλληνα Υπουργό Εξωτερικών για το ζήτημα που προέκυψε, το οποίο δεν βασιζόταν σε φήμες, προχώρησαν ο Βουλευτής της Χρυσής Αυγής κ. Ηλίας Παναγιώταρος και ο Βουλευτής των Ανεξάρτητων Ελλήνων κ. Νίκος Νικολόπουλος.

Τελικά με καθυστέρηση ενάμιση και πλέον μήνα ο Υπουργός Εξωτερικών κ. Νίκος Κοτζιάς, απαντώντας στον Βουλευτή των Ανεξάρτητων Ελλήνων κ. Νίκο Νικολόπουλο διέψευσε - και μάλιστα κατηγορηματικά - το σενάριο κλεισίματος του Γενικού Προξενείου της Ελλάδας στην Κορυτσά.

Ως Εθνικός Σύλλογος Βόρειος Ήπειρος 1914 αισθανόμαστε ιδιαίτερη τιμή που συμβάλαμε σε αυτή την ιδιαίτερα θετική εξέλιξη και θα συνεχίσουμε με ακόμα περισσότερη θέληση και πυγμή τον αγώνα μας για τον Βορειοηπειρωτικό Ελληνισμό. 

O ΕΣΒΗ 1914 δίνει τον αγώνα του και ΜΕΣΑ στη Βόρειο Ήπειρο! - Φωτορεπορτάζ από την εκδήλωση στην Κρανιά για τα 101 χρόνια από το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας

Συγκίνηση και θάρρος για αγωνιστικές διεκδικήσεις έδωσε σε όσους Βορειοηπειρώτες παραμένουν στις πατρογονικές εστίες, η επιτυχημένη εκδήλωση που πραγματοποίησε το απόγευμα του Σαββάτου 16 Μαΐου 2015 , ο Εθνικός Σύλλογος Βόρειος Ήπειρος 1914 στην Κρανιά Δελβίνου, στο Μνημείο του Εξαιρέτου Οπλαρχηγού της Ηπείρου Θύμιου Λιώλη για την 101η επέτειο της υπογραφής του Πρωτοκόλλου της Κερκύρας. 
Από νωρίς το απόγευμα στους ιστούς που βρίσκονται στο σημείο κυμάτιζαν οι σημαίες της Ελλάδας και της Αυτονόμου Βορείου Ηπείρου.

Τους παρευρισκόμενους που προσήλθαν για να τιμήσουν την επέτειο ορόσημο για τον Βορειοηπειρωτικό Ελληνισμό, καλωσόρισε η απόφοιτη του Επαγγελματικού Σχολείου Μεσοποτάμου "Απόστολος Παύλος", Βασιλική Τσαμαντιώτη, η οποία έκανε την παρουσίαση της εκδήλωσης. 

Ο πατήρ Χρήστος Παππάς τέλεσε την επιμνημόσυνη δέηση για τα μέλη της κυβέρνησης της Αυτονόμου Ηπείρου και τους Ήρωες του Βορειοηπειρωτικού Αγώνα του 1914.

  

Η κυρία Τσαμαντιώτη περιέγραψε συνοπτικά το ιστορικό του Βορειοηπειρωτικού Αγώνα το 1914, σημειώνοντας ότι το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας παραμένει από τότε ζωντανό γιατί δεν καταργήθηκε ποτέ από κάποια άλλη συνθήκη. 

"Σήμερα 101 χρόνια μετά οι Έλληνες της Βορείου Ηπείρου οφείλουμε να διεκδικούμε τα δικαιώματα μας και να βασίζουμε τον δίκαιο και νόμιμο αγώνα μας για επιβίωση στην πατρική μας γη πάνω στο Πρωτόκολλο της Κέρκυρας.

Με το να θέτουμε την επαναφορά του σε ισχύ, δεν ζητούμε τίποτα περισσότερο από το να τιμήσει το αλβανικό κράτος την ίδια την υπογραφή του" τόνισε η νεαρή παρουσιάστρια. 

Συγκινητική στην εκδήλωση ήταν η παρουσία της νεολαίας του Βούρκου.

Εκ μέρους των διοργανωτών απηύθυνε χαιρετισμό το μέλος του Δ.Σ. του Εθνικού Συλλόγου "Βόρειος Ήπειρος 1914" κ. Μόντης Κολίλας. 'Οπως είπε χαρακτηριστικά: "Βρισκόμαστε εδώ σήμερα για να νιώσετε ότι κάνουμε αγώνα δίπλα σας και όχι από το διαδίκτυο και την ασφάλεια της Αθήνας. Με το να τιμούμε τις επετείους μας εδώ στη Βόρειο Ήπειρο, δεν κάνουμε κανένα έγκλημα, αλλά διεκδικούμε με νόμιμο και ειρηνικό τρόπο όσα δικαιούμαστε". 
Ο ίδιος ο κ. Κολίλας αποτελεί παράδειγμα αγωνιστικότητας αφού κάθε φορά που περνάει τα σύνορα για να μπει ή να βγει από την επικράτεια του αλβανικού κράτους αντιμετωπίζει πολύωρες ταλαιπωρίες από τις αλβανικές αρχές άνευ λόγου και κατηγορίας. Το ίδιο συνέβη και το Σάββατο 16 Μαΐου, κατά την διέλευση του από την Κακαβιά, παρ' όλα αυτά όμως δεν υποχωρεί και συνεχίζει να αγωνίζεται για τα δίκαια του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού.

Κεντρικός ομιλητής της εκδήλωσης ο παλαίμαχος Ελληνοδιδάσκαλος και σύγχρονος αγωνιστής του Βορειοηπειρωτικού κ. Βαγγέλης Παπαχρήστος, ο οποίος περιέγραψε με τη γλώσσα της ειλικρίνειας την κατάσταση που επικρατεί σήμερα στον χώρο της Βορείου Ηπείρου. Εστίασε ειδικά στα ζητήματα της Παιδείας και της ιδιοκτησίας, λέγοντας ότι "μέρα με τη μέρα γινόμαστε ξένοι στον ίδιο μας τον τόπο". Δεν παρέλειψε όμως να αναφερθεί και στις επικείμενες δημοτικές εκλογές, κάνοντας μνεία στην κατάντια που ζούμε αυτές τις μέρες να γίνονται στα ελληνικά χωριά προεκλογικές συγκεντρώσεις των υποψηφίων Δημάρχων και στην αλβανική γλώσσα, επειδή συνοδεύονται από αλβανούς βουλευτές, δείχνοντας ότι είναι πολιτικοί όμηροι του αλβανικού κατεστημένου. 

Στη συνέχεια το μέλος του ΕΣΒΗ 1914 κ. Σταύρος Γκίνος περιέγραψε τα καθεστώτα αυτονομίας που ισχύουν για εθνικές μειονότητες σε χώρες της Ευρώπης κάνοντας παραλληλισμούς με τα διακαιώματα που πρέπει να διεκδικήσει και ο Βορειοηπειρωτικός Ελληνισμός. Παράλληλα κάλεσε τους υποψήφιους Δημάρχους στους Δήμους της Βορείου Ηπείρου να ξεκαθαρίσουν τις θέσεις τους σχετικά με τα ζητήματα που αφορούν τον Ελληνισμό. 

Δυναμική και έμπρακτη συμμετοχή από την νεότερη γενιά του Ελληνισμού της Βορείου Ηπείρου που παραμένει στα πάτρια εδάφη.

Ο πρώην Έπαρχος Μεσοποτάμου κ. Βασίλης Καλυβάς στον χαιρετισμό του απευθύνει μήνυμα ενότητας τονίζοντας ότι είναι αισθητή η απουσία ηγέτη που θα εμπνεύσει για αγώνες τον Βορειοηπειρωτικό Ελληνισμό. Ιδιαίτερη ήταν η αναφορά στο φαινόμενο της περιοδείας αλβανών βουλευτών στα χωριά των Ελλήνων, όπου δεν έχουν καμία δουλειά, ενόψει των δημοτικών εκλογών. 
Μέχρι να βρεθεί ο ηγέτης πάντως, νεαρές Βορειοηπειρώτισσες δεν φοβούνται να φορέσουν τις μπλούζες που γράφουν για τον Βορειοηπειρωτικό Αγώνα.

Στεφάνια στο Μνημείο του Οπλαρχηγού Θύμιου Λιώλη κατέθεσαν ο Εθνικός Σύλλογος Βόρειος Ήπειρος 1914 και ο Σύνδεσμος Βορειοηπειρωτών Θεσσαλίας "Ο ΠΥΡΡΟΣ".
Στην φωτογραφία το μέλος του Δ.Σ. και πρώην πρόεδρος του Συνδέσμου "Ο ΠΥΡΡΟΣ" κ. Οδυσσέας Μπόρος.

Οι μαθήτριες του Επαγγελματικού Λυκείου Μεσοποτάμου Μαρία Ζώτου και Ιωάννα Πύλιου απαγγέλλουν τον Ύμνο της Αυτονόμου Ηπείρου, προκαλώντας συγκίνηση και παρατεταμένο χειροκρότημα. 

 Κλείνοντας την εκδήλωση η παρουσιάστρια κ. Βασιλική Τσαμαντιώτη είπε μεταξύ άλλων:

"Σήμερα καλούμαστε να τιμήσουμε τους αγώνες των Βορειοηπειρωτών ηρώων και μαρτύρων με την αδιάκοπη διεκδίκηση όλων όσων δικαιούμαστε, τα οποία ορίζονται  από τις διεθνείς συνθήκες με πρώτη και καλύτερη το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας.

Να απαιτήσουμε από το αλβανικό κράτος να σεβαστεί όλες τις υπογραφές του και να εφαρμόσει όλους τους νόμους του που προβλέπουν την πλήρη προστασία και ευημερία του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού. Γιατί μόνο με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσουμε να ζούμε με αξιοπρέπεια στη γη των προγόνων μας".

Τέλος όλοι οι παρευρισκόμενοι έψαλλαν τον Ύμνο εις την Ελευθερία, στέλνοντας μήνυμα για συνέχιση του αγώνα.

ΥΠΟΜΝΗΜΑ – ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ για την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού από το αλβανικό κράτος

Αθήνα 14/05/2015

Από:     ΕΘΝΙΚΟΣ  ΣΥΛΛΟΓΟΣ  ΒΟΡΕΙΟΣ  ΗΠΕΙΡΟΣ  1914

Προς:   ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
             ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ
             ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

Κοιν. : ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

ΥΠΟΜΝΗΜΑ – ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

Ο Εθνικός Σύλλογος «Βόρειος Ήπειρος 1914» καταγγέλλει την στυγνή καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας από το αλβανικό κράτος


Στις 17 Μαΐου 2015 συμπληρώνονται 101 έτη από την υπογραφή του Πρωτοκόλλου της Κέρκυρας (17 Μαΐου 1914), με το οποίο η νεοσύστατη αλβανική κυβέρνηση και οι τότε Μεγάλες Δυνάμεις (Μεγάλη Βρετανία, Γαλλία, Ρωσική Αυτοκρατορία, Αυστρο-ουγγρική Αυτοκρατορία, Γερμανία, Ιταλία) επικύρωναν καθεστώς αυτονομίας στην περιοχή που από τότε φέρει την ιστορική ονομασία Βόρειος Ήπειρος. Στο πλαίσιο του καθεστώτος αυτονομίας, τόσο το ελληνικό και το αλβανικό στοιχείο απολάμβαναν τα ίδια δικαιώματα (θέματα Παιδείας, αστυνομίας, θρησκείας, δικαιοσύνης κ.α.).

Από τότε όμως το αλβανικό κράτος, καταπατά στυγνά τα ανωτέρω δικαιώματα της Εθνικής Ελληνική Μειονότητας στην Αλβανία, μάλιστα δε επιχειρεί την δημογραφική αλλοίωση, την πολιτιστική αλλοίωση, ενώ παράλληλα αρνείται ακόμα και τον εθνικό αυτοπροσδιορισμό σε πολλές περιοχές.
Οι πολιτικές αυτές έρχονται σε πλήρη αντίθεση με τις διεθνείς συμβάσεις που έχει υπογράψει η Αλβανία, με τελευταία την Σύμβαση – Πλαίσιο του Συμβουλίου της Ευρώπης για τις Εθνικές Μειονότητες.
Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι σήμερα το αλβανικό κράτος αναγνωρίζει ως μειονοτικές περιοχές μόνο 99 χωριά στις Περιφέρειες Αυλώνας (περιοχές Αγίων Σαράντα, Δελβίνου) και Αργυροκάστρου. Κατ’επέκταση αναγνωρίζονται ως Έλληνες μόνο οι κάτοικοι των περιοχών αυτών, ενώ πέραν αυτών ο αυτοπροσδιορισμός κάποιου ως Έλληνα αποτελεί ποινικό αδίκημα, όπως π.χ. Κορυτσά και Χιμάρα.  Επίσης μετά τα γεγονότα στο Κοσσυφοπέδιο, η αλβανική κυβέρνηση φρόντισε τους Αλβανούς πρόσφυγες που έρχονταν από εκεί να τους εγκαθιστά κατά τρόπο αυθαίρετο όχι μόνο σε περιοχές όπου οι ελληνικοί πληθυσμοί αποτελούσαν πλειοψηφία, αλλά και σε περιουσίες Ελλήνων οι οποίες είχαν εγκαταλειφθεί ή οι γηραιοί ιδιοκτήτες τους δεν ήταν σε θέση να προβάλλουν αντιρρήσεις. Το ίδιο παράδειγμα ακολούθησαν και άλλοι Αλβανοί που προέρχονταν από περιοχές εντός Αλβανίας, με προεξάρχοντες τους Τσάμηδες, με κυριότερο παράδειγμα την πόλη των Αγίων Σαράντα.

Είναι άπειρα τα περιστατικά καταπάτησης ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Ελλήνων της Βορείου Ηπείρου από την ίδρυση του αλβανικού κράτους. Έχουν ήδη περιγραφεί σε παλαιότερες εκθέσεις, επιστολές και κείμενα προς τους διεθνείς οργανισμούς από την εποχή της Κοινωνίας των Εθνών έως σήμερα.
Μετά την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος (1992) η πολιτική αυτή κατά των Ελλήνων μειονοτικών αντί να απαλυνθεί συνεχίστηκε με την ίδια και μεγαλύτερη δριμύτητα. Από το 1992 μέχρι σήμερα πάμπολλα επεισόδια με θύματα Έλληνες μειονοτικούς ή την εξάσκηση των μειονοτικών δικαιωμάτων έχουν λάβει χώρα με πλέον αξιοσημείωτο εκείνο της δολοφονίας του 37χρονου Έλληνα Αριστοτέλη Γκούμα από τη Χιμάρα στις 12 Αυγούστου 2010, από Αλβανούς εθνικιστές, επειδή επιθυμούσε να μιλάει δημόσια την μητρική του γλώσσα.
Τον Απρίλιο του 1994, φυλακίστηκαν με ανυπόστατες κατηγορίες πέντε ηγετικά στελέχη της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας, τα οποία κρατήθηκαν στη φυλακή για εννέα μήνες, όπου και  υπέστησαν βασανιστήρια.

Με το παρόν υπόμνημα  - καταγγελία θέλουμε να κάνουμε γνωστό στην διεθνή κοινότητα ότι ενώ η Αλβανία, με ελληνική μάλιστα υποστήριξη, έχει γίνει μέλος του ΝΑΤΟ και επιχειρεί να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ αποτελεί ήδη μέλος άλλων διεθνών και ευρωπαϊκών οργανισμών συνεχίζει με αμείωτη ένταση την ίδια πολιτική εις βάρος των Ελλήνων μειονοτικών και συγκεκριμένα:  

1) Δημογραφική αλλοίωση:

α) Τίθεται σε εφαρμογή η νέα διοικητική διαίρεση στην αλβανική επικράτεια, όπου κατά τον σχηματισμό των νέων Δήμων, επαρχίες στις οποίες αποτελούν πλειοψηφία πολίτες ελληνικής εθνικής καταγωγής και χριστιανικού ορθόδοξου θρησκεύματος, συγχωνεύονται με περιοχές όπου κατοικούν Αλβανοί Μουσουλμάνοι. Χαρακτηριστικό είναι ότι ο Δήμος Χιμάρας, του οποίου οι κάτοικοι είναι στην συντριπτική τους πλειοψηφία Έλληνες Χριστιανοί Ορθόδοξοι ενώνεται με την επαρχία Βρανίστι η οποία κατοικείται από Αλβανούς Μουσουλμάνους. Επίσης το αναγνωρισμένο μειονοτικό χωριό Τσούκα στα παράλια του Ιονίου Πελάγους, εντάσσεται στον Δήμο Αγίων Σαράντα, όπου πλειοψηφούν πλέον οι Αλβανοί. Με αυτό τον τρόπο αποκόπτονται από την θάλασσα οι επίσημα αναγνωρισμένες ως μειονοτικές περιοχές.

β) Ο ίδιος ο πρωθυπουργός της Αλβανίας Έντι Ράμα είχε προαναγγείλει τον Σεπτέμβριο του 2014 (μάλιστα από το Twitter) την διεξαγωγή διεθνούς διαγωνισμού  για την αξιοποίηση της παράκτιας ζώνης της «Νέας Χιμάρας» και την δήθεν αποκατάσταση των όμορφων χωριών της, βάσει νέου προγράμματος για την οικονομική ανάπτυξη της «Αναγεννημένης Χιμάρας» υπό το καθεστώς της νέας διοικητικής διαίρεσης. Ανάμεσα στα έργα προβλέπεται στον όρμο του Παλέρμο (Πάνορμος), έξι χιλιόμετρα νότια της Χιμάρας, η δημιουργία οικιστικής περιοχής με ακατάλληλα από αισθητικής απόψεως κτήρια τα οποία θα εξυπηρετούν Αλβανούς εποίκους.

γ) Όπως κατήγγειλε ο πρόεδρος της Δημοκρατικής Ένωσης Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας «Ομόνοια» κ. Λεωνίδας Παππάς, με επιστολή – διαμαρτυρία στον Υπουργό Εσωτερικών της Αλβανίας κ. Saimir Tahiri, στις 26 Ιανουαρίου 2015, μία εξαμελής οικογένεια από την αμιγώς μουσουλμανική κωμόπολη Λαζαράτι του Αργυροκάστρου (αλβανικό κέντρο παραγωγής ναρκωτικών), εγκαταστάθηκε αυθαίρετα στο μειονοτικό χωριό Πολύτσανη της Επαρχίας Πωγωνίου, έχτισε σπίτι σε γη που δεν της ανήκε και στη συνέχεια ζήτησε να εγγραφεί στο δημοτολόγιο – Ληξιαρχείο της Επαρχίας.  Παρά τις αντιδράσεις του έπαρχου Θανάση Κύρου και άλλων τοπικών φορέων για την ορθή εφαρμογή του νόμου, όχι μόνο δεν έγινε τίποτα και δεν εισακούστηκαν, αλλά η Γενική Διεύθυνση Ληξιαρχείων της Αλβανίας που υπάγεται στο Υπουργείο Εσωτερικών, άσκησε πίεση στην υπεύθυνη του Ληξιαρχείου της Επαρχίας, Σοφία Μάντζιου, αναγκάζοντας την να εγγράψει στο Δημοτολόγιο τα μέλη της εν λόγω οικογένειας.

Η  αλλοίωση του πληθυσμού στις μειονοτικές περιοχές απαγορεύεται ρητά από τη Σύμβαση Πλαίσιο του Συμβουλίου της Ευρώπης, που υπογράφηκε και εγκρίθηκε από το Αλβανικό Κοινοβούλιο το 1999 και αποτελεί νόμο του κράτους, αφού στο Άρθρο 16 αναφέρει:  «Τα Μέρη απέχουν από τη λήψη μέτρων, τα οποία, μεταβάλλοντας τις πληθυσμιακές αναλογίες σε μία γεωγραφική περιοχή που κατοικούν πρόσωπα που ανήκουν σε εθνικές μειονότητες».

2) Τρομοκράτηση των Ελλήνων μειονοτικών:  

Το βράδυ της 14ης Οκτωβρίου 2014 οι κάτοικοι του ελληνικού μειονοτικού χωριού Δερβιτσάνη Αργυροκάστρου δέχτηκαν απρόκλητη επίθεση από Αλβανούς φανατικούς, μετά τη διακοπή του ποδοσφαιρικού αγώνα ανάμεσα στις εθνικές ομάδες Σερβίας και Αλβανίας στο Βελιγράδι, για τα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2016. Αφορμή για τον παροξυσμό των Αλβανών αποτέλεσε η εμφάνιση από αέρος μίας τεράστιας σημαίας που απεικόνιζε τον χάρτη λεγόμενης «Μεγάλης Αλβανίας», ο οποίος περιλαμβάνει εδάφη από γειτονικά κράτη, ιδίως δε από την Ελλάδα. Αποτέλεσμα της επίθεσης στην Δερβιτσάνη ήταν ο σοβαρός τραυματισμός ενός Έλληνα μειονοτικού, του κ. Αριστοτέλη Διαμάντη στο κεφάλι, καθώς και σοβαρές υλικές ζημιές σε καταστήματα του χωριού και σε σταθμευμένα αυτοκίνητα. Παράλληλα, κατά τη διάρκεια της επίθεσης, οι δράστες φώναζαν μεταξύ άλλων «Έξω οι Έλληνες, εδώ είναι Αλβανία», «θα σας κάψουμε άπιστοι».
Η αλβανική αστυνομία πραγματοποίησε, ως συνήθως απρόθυμη και καθυστερημένη επέμβαση προλαμβάνοντας τελικώς τα χειρότερα, αλλά χωρίς για μία ακόμη φορά να συλληφθεί κάποιος υπεύθυνος. Τα επεισόδια αυτά απότοκα της συγκεκριμένης πολιτικής δεν καταδικάζονται από κανέναν πρωταγωνιστή της αλβανικής πολιτικής σκηνής. Σημειώνεται ότι ο πρώην πρωθυπουργός Sali Berisha έχει έχει σε περίοπτη θέση στο γραφείο του τον χάρτη της «Μεγάλης Αλβανίας», ενώ ο νυν πρωθυπουργός Edi Rama πρόβαλλε τον χάρτη αυτό πάνω στον τοίχο του πρωθυπουργικού μεγάρου στα Τίρανα.

3) Αρπαγή ιδιοκτησιών.

Το ζήτημα απασχολεί το ελληνικό και το αλβανικό κράτος τουλάχιστον από το 1945 έως σήμερα. Η φυγή, λόγω διώξεων, Ελλήνων μειονοτικών από τη Βόρειο Ήπειρο προς την ελεύθερη Ελλάδα συνοδευόταν προφανώς από εγκατάλειψη ιδιοκτησιών στην επικράτεια του αλβανικού κράτους, τις οποίες άλλοτε κατέσχε και άλλοτε κατέστρεφε τα έγγραφα ιδιοκτησίας ώστε να θεωρούνται πλέον αδέσποτες ιδίως σε περιπτώσεις κατοχής γης.

Σήμερα αναφέρουμε χαρακτηριστικά την ακόλουθη περίπτωση:

Σύμφωνα με όσα καταγγέλλει ο δικηγόρος των κατοίκων του χωριού Κώσταρι, κ. Ηλίας Θανάσης: «Το περιουσιακό θέμα των βοσκότοπων του χωριού Κώσταρι, είναι μια καθαρή υφαρπαγή κοινοτικής περιουσίας, που είχαν αιώνια στην κατοχή τους οι χωρικοί του. Οι βοσκότοποι, βάση των αποφάσεων της Αλβανικής Κυβέρνησης αρ. 700 ημ. 23/10/1995 και αρ. 755 ημ. 28/5/2008, είναι περιουσία της Επαρχίας Μεσοπόταμου
 Η Επιτροπή Επιστροφής και Αποζημίωσης Περιουσιών της Αυλώνας, με εκτελεστική  απόφαση αρ. 88 ημ. 19/02/2002 αναγνώρισε σε Αλβανούς, δήθεν πρώην ιδιοκτήτες, 760 στρέμματα βοσκοτόπια δίπλα από το χωριό Κώσταρι της Επαρχίας Μεσοποτάμου.
Οι ίδιοι «ιδιοκτήτες» με Δικαστική απόφαση που προήλθε από δικαστήριο των Αγ. Σαράντα στις 29/04/2003 αναγνώρισαν άλλα 600 στρέμματα, πλησίον των 760 στρεμμάτων.
Για να αποκτήσουν τίτλο ιδιοκτησίας για τα 1.360 στρέμματα χρησιμοποίησαν ένα πλαστό έγγραφο, το οποίο αφορά δήθεν πράξη δωρεάς του 1937. Αυτό το πλαστό έγγραφο έγινε δεκτό από τους αρμόδιους κρατικούς φορείς χωρίς καμία εξέταση της γνησιότητας του.
Μετά το 2005 αλλεπάλληλες προσπάθειες, νομικής φύσεως, των κατοίκων του χωριού Κώσταρι δεν βρήκαν καμία ανταπόκριση στην αλβανική δικαιοσύνη. Το ζήτημα παραμένει ανοικτό, ενώ οι κάτοικοι έχουν μηνύσει την Επιτροπή Επιστροφής και Αποζημίωσης Περιουσιών της Αλβανίας, μήνυση η οποία αντιμετωπίζει συνεχή στρεψοδικία.   

4) Πολιτιστική αλλοίωση:

Καταστρέφονται συστηματικά ελληνικές επιγραφές σε αρχαίες και μεσαιωνικές τοποθεσίες και μάλιστα, αποκαθίστανται στα αλβανικά κατά τρόπο αφελή. Στη συστηματική αυτή επέμβαση επί μνημείων και αρχαιολογικής σημασίας τοποθεσιών, αντί να εμποδίζει, πρωτοστατεί η Αλβανική Αρχαιολογική Υπηρεσία. Χαρακτηριστική περίπτωση, η πρόσφατη καταστροφή ελληνικής επιγραφής στο κάστρο του Πόρτο Παλέρμο, στη Χιμάρα.  
Γενικώς, ακολουθείται συστηματική πολιτική υποβάθμισης ή και καταστροφής της ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς με όργανο την αλλοίωση της ιστορικής πραγματικότητας, όπως στα αρχαία μνημεία στη Φοινίκη, την Ανδριανούπολη και το Βουθρωτό.

5)  Μέτρα κατά της Ελληνικής Γλώσσας και Παιδείας:  

Η χρήση των Ελληνικών στην εκπαίδευση της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας, δηλαδή στα αναγνωρισμένα δημόσια μειονοτικά σχολεία, είναι πολύ περιορισμένη σε σχέση με τα προβλεπόμενα. Ενώ στις πρώτες τάξεις της υποχρεωτικής εκπαίδευσης διδάσκονται περισσότερες ώρες τα ελληνικά, σταδιακά σε κάθε επόμενη τάξη οι ώρες μειώνονται με κατάληξη στις τελευταίες τάξεις της δωδεκαετούς εκπαίδευσης να διδάσκονται τα ελληνικά ελάχιστες ώρες, ουσιαστικά σαν ξένη γλώσσα. Σε περιοχές που δεν αναγνωρίζονται από το αλβανικό κράτος ως μειονοτικές, όπως στη Χιμάρα, στην Κορυτσά, την Πρεμετή, την Ερσέκα και αλλού, δεν αναγνωρίζεται ακόμα το δικαίωμα για ίδρυση δημόσιου ελληνικού μειονοτικού σχολείου, εφόσον συμπληρώνεται ο απαιτούμενος αριθμός των 25 μαθητών.
Παράλληλα κατά τη σχολική χρονιά 2014 – 2015, η οποία  ολοκληρώνεται, παρέμειναν στα σχολικά βιβλία ιστορίας και γεωγραφίας της Αλβανίας οι αλυτρωτικές αναφορές εις βάρος γειτονικών κρατών μεταξύ των οποίων και της Ελλάδας. Τα μαθήματα αυτά τα διδάσκονται και οι μαθητές της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας.

Στη δημόσια διοίκηση η χρήση της ελληνικής γλώσσας είναι ανύπαρκτη, ακόμα και σε επίπεδο Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Δήμοι στους οποίους το ελληνικό στοιχείο αποτελεί συντριπτική πλειοψηφία). Δεν τίθεται θέμα χρήσεως της ελληνικής εκτός μειονοτικών περιοχών, παρά μόνον ως ξένης γλώσσας σε συγκεκριμένες περιπτώσεις (πχ. ιδιωτικά ελληνικά σχολεία Τιράνων, Κορυτσάς και Χιμάρας). Ας αναφερθεί ακόμα ως κατακλείδα, ότι οι ελάχιστες δημόσιες πινακίδες στα ελληνικά, εντός των αναγνωρισμένων ελληνικών μειονοτικών περιοχών υφίστανται συνεχώς βανδαλισμούς. 

ΕΘΝΙΚΟΣ  ΣΥΛΛΟΓΟΣ  ΒΟΡΕΙΟΣ  ΗΠΕΙΡΟΣ  1914

Με επιτυχία και χρήσιμα συμπεράσματα η εκδήλωση στην Αθήνα για την 101η επέτειο του Πρωτοκόλλου της Κερκύρας

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε την Δευτέρα 11 Μαΐου 2015 στο Πνευματικό Κέντρο Κωνσταντινουπολιτών η εκδήλωση που συνδιοργάνωσαν ο Εθνικός Σύλλογος Βόρειος Ήπειρος 1914 και η Επιτροπή Ενημερώσεως επί των Εθνικών Θεμάτων με θέμα: 
"Το Βορειοηπειρωτικό Ζήτημα 101 χρόνια μετά το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας".

Την εκδήλωση συντόνισε ο κ. Γρηγόρης Γκιζέλης, πολιτικός - μηχανικός από τους Άγιους Σαράντα, ο οποίος ανοίγοντας την εκδήλωση, αναφέρθηκε στη συμβολική ημερομηνία για τον χώρο που έλαβε χώρα η εσπερίδα, αφού στις 11 Μαΐου 330 μ.Χ. έγιναν τα επίσημα εγκαίνια της Κωνσταντινούπολης από τον Ρωμαίο Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο τον Μέγα, γεγονός που ιστορικά σήμανε την ίδρυση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.
Ο κ. Γκιζέλης διάβασε επίσης τον χαιρετισμό που έστειλε ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης, Υπέρτιμος και Έξαρχος πάσης Βορείου Ηπείρου κ. Ανδρέας.

Χαιρετισμό εκ μέρους των συνδιοργανωτών απηύθυνε ο Αντιπρόεδρος της Επιτροπής Ενημερώσεως επί των Εθνικών Θεμάτων κ. Σπύρος Δημητρίου.

Την πρώτη ομιλία έκανε ο Διδάκτωρ Διεθνούς Δικαίου Θαλής Μυλωνάς, με θέμα "Το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας και η σύγχρονη πραγματικότητα", όπου ανέλυσε νομικά το Βορειοηπειρωτικό και τις διεκδικήσεις που μπορεί να προβάλλει ο Ελληνισμός της Βορείου Ηπείρου βάση του Διεθνούς Δικαίου. Όπως σημείωσε χαρακτηριστικά, το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας είναι ένα νομικό όπλο εν ισχύ αλλά δεν είναι το μοναδικό, γιατί κατά τη διάρκεια των 100 τελευταίων ετών έχουν υπογραφεί και διάφορες άλλες ισχυρές διεθνείς συνθήκες όπως η Χάρτα των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ και η Σύμβαση Πλαίσιο του Συμβουλίου της Ευρώπης για τις εθνικές μειονότητες.
Ο κ. Μυλωνάς παράλληλα με αφορμή τη συμπλήρωση αυτές τις ημέρες 70 ετών από την λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου έκανε ένα αφιέρωμα στην δράση του εθνικού αγωνιστή Σπύρου Καλέγια από το χωριό Σελλειό της Άνω Δρόπολης, ο οποίος πολέμησε κατά των δυνάμεων του Άξονα ως στρατιώτης - αλεξιπτωτιστής των ΗΠΑ.

Στη συνέχεια ο Δρ Ιωάννης Παπαφλωράτος, Νομικός - Διεθνολόγος, ανέλυσε το διπλωματικό παρασκήνιο του Βορειοηπειρωτικού Ζητήματος έως την υπογραφή του Πρωτοκόλλου της Κερκύρας. Ο κ. Παπαφλωράτος περιέγραψε τα γεγονότα από την εμφάνιση του αλβανικού εθνικού κινήματος στα τέλη του 19ου αιώνα και την ίδρυση της Ηπειρωτικής Εταιρείας το 1906 για να συνεχίσει με την απελευθέρωση της ενιαίας Ηπείρου του 1912-13. Συνέχισε με την αναφορά στα συμφέροντα των Μεγάλων Δυνάμεων, ιδίως της Ιταλίας και της Αυστρο-ουγγαρίας, που οδήγησαν στην ίδρυση του αλβανικού κράτους και της διχοτόμησης της Ηπείρου και κατέληξε στον Αυτονομιακό Αγώνα των Βορειοηπειρωτών, με επιστέγασμα το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας, από το οποίο και διάβασε επιλεγμένα άρθρα που παραμένουν επίκαιρα και για τις σημερινές συνθήκες. 
Ολοκληρώνοντας την ομιλία του ο κ. Παπαφλωράτος έκανε σαφές ότι για να εξομαλυνθούν οι ελληνο-αλβανικές σχέσεις η Αλβανία οφείλει να σεβαστεί το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας, το οποίο και υπέγραψε. 

Οι δύο ομιλητές βραβεύτηκαν με τιμητική - αναμνηστική σημαία εκ μέρους των διοργανωτών για την προσφορά τους στο Βορειοηπειρωτικό. 

Τοποθέτηση εκ μέρους του Εθνικού Συλλόγου "Βόρειος Ήπειρος 1914" έκανε ο κ. Σταύρος Γκίνος, ο οποίος περιέγραψε την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που υφίσταται ο Βορειοηπειρωτικός Ελληνισμός στις πατρογονικές του εστίες, κατά παράβαση των διεθνών συνθηκών τις οποίες έχει υπογράψει το αλβανικό κράτος αλλά ουδόλως σέβεται. 
Ο κ. Γκίνος σημείωσε ότι το αίτημα της εφαρμογής του Πρωτοκόλλου της Κερκύρας και της απόδοσης στη Βόρειο Ήπειρο καθεστώτος αυτονομίας είναι απολύτως ρεαλιστικό, κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά στα καθεστώτα αυτονομίας που ισχύουν για τις εθνικές μειονότητες σε κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπως των Σουηδών στα νησιά Όλαντ της Φινλανδίας και των Αυστριακών στο Νότιο Τιρόλο της Ιταλίας. Ιδιαίτερος υπήρξε ο παραλληλισμός της αυτονόμησης της Βοϊβοντίνας, έναν όρο που έθεσε η Ουγγαρία, χάριν της εκεί ουγγρικής εθνικής μειονότητας, προς το Βελιγράδι, προκειμένου να συναινέσει στην ευρωπαϊκή ενταξιακή πορεία της Σερβίας. 

Μετά το πέρας των ομιλιών ο πρόεδρος της Επιτροπής Ενημερώσεως επί των Εθνικών Θεμάτων κ. Πέτρος Παπαγαρουφάλλου παίρνοντας το λόγο, πρότεινε οι εισηγήσεις να συγκεντρωθούν σε ένα βιβλίο ώστε με αυτό να εξαπλωθεί ο αγώνας για την διεκδίκηση της Αυτονομίας της Βορείου Ηπείρου. Προς αυτό το σκοπό κάλεσε τους πάντες να συμβάλλουν οικονομικά.   

Κλείνοντας την πολύ ωραία εκδήλωση ο συντονιστής κ. Γρηγόρης Γκιζέλης κάλεσε τους παρευρισκόμενους να δώσουν το παρόν στην επόμενη εκδήλωση του Εθνικού Συλλόγου "Βόρειος Ήπειρος 1914", που θα λάβει χώρα στο χωριό Κρανιά Δελβίνου, στο Μνημείο του Εξαιρέτου οπλαρχηγού της Ηπείρου Θύμιου Λιώλη, το Σάββατο 16 Μαΐου και ώρα 6 το απόγευμα, ώστε να τιμηθεί και εντός της Βορείου Ηπείρου η 101η επέτειος του Πρωτοκόλλου της Κερκύρας. Επίσης υπενθύμισε την καθιερωμένη επετειακή εκδήλωση που θα πραγματοποιήσει στο Δελβινάκι ο Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης κ. Ανδρέας, την Κυριακή 17 Μαίου, αμέσως μετά τη Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου.