ΕΘΝΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ 1914

Δευτέρα 15 Μαΐου 2017

Αφιέρωμα στις αυτόνομες εθνικές μειονοτικές περιοχές της Ευρώπης: Βοϊβοντίνα

Ο σημερινός κυβερνών συνασπισμός στο κοινοβούλιο της Βοϊβοντίνα (μετά τις εκλογές του 2016) αποτελείται από τα ακόλουθα πολιτικά κόμματα: το Σερβικό Προοδευτικό Κόμμα, το Σοσιαλιστικό Κόμμα της Σερβίας και τη Συμμαχία των Ούγγρων της Βοϊβοντίνα. Σημερινός πρόεδρος της κυβέρνησης της Βοϊβοντίνα είναι ο Ιγκόρ Mίροβιτς (Σερβικό Προοδευτικό Κόμμα), ενώ πρόεδρος της επαρχιακής Συνέλευσης είναι ο Iστβαν Πάστορ (Συμμαχία των Ούγγρων της Βοϊβοντίνα).

Η Βοϊβοντίνα χωρίζεται σε επτά νομούς. Είναι περιφερειακά κέντρα της κρατικής διοίκησης αλλά δεν έχουν δικές τους εξουσίες και αποτελούν αμιγώς διοικητικές διαιρέσεις. Οι επτά νομοί υποδιαιρούνται περαιτέρω σε 37 δήμους και τις 8 πόλεις Κίκιντα, Νόβι Σαντ, Σουμπότιτσα, Ζρένιανιν, Πάντσεβο, Σόμπορ, Σρέμσκα Μιτρόβιτσα και Βρσατς.

Έμβλημα Βοϊβοντίνας

Ιστορικό αυτονομίας

Με το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου η Αυστρο-Ουγγρική Αυτοκρατορία κατέρρευσε.

Στις 25 Νοεμβρίου 1918 η Συνέλευση των Σέρβων, των Μπούνιεβτσι και άλλων εθνών της Βοϊβοντίνα κήρυξε στο Νόβι Σαντ την ένωση της Βοϊβοντίνα (Βανάτο, Μπάτσκα και Μπαράνια) με το Βασίλειο της Σερβίας. Η συνέλευση αριθμούσε 757 βουλευτές, εκ των οποίων 578 ήταν Σέρβοι, 84 Μπούνιεβτσι, 62 Σλοβάκοι, 21 Ρουηθηνοί, 6 Γερμανοί, 3 Σόκτσι, 2 Κροάτες και 1 Ούγγρος. Την 1η Δεκεμβρίου 1918 η Βοϊβοντίνα (ως τμήμα του Βασιλείου της Σερβίας) έγινε επίσημα τμήμα του Βασιλείου των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων.

Μεταξύ 1929 και 1941 η περιοχή ανήκε στη Μπανοβίνα Δούναβη, επαρχία του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας. Πρωτεύουσά της ήταν το Νόβι Σαντ. Εκτός από τις βασικές περιοχές της Βοϊβοντίνα και τη Μπαράνια, περιλάμβανε σημαντικά τμήματα των περιοχών Σουμάντιγια και Μπρανίτσεβο νότια του Δούναβη (αλλά όχι την πρωτεύουσα του Βελιγραδίου).

Μεταξύ 1941 και 1944, κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, οι Δυνάμεις του Άξονα (η Ναζιστική Γερμανία και οι σύμμαχοι της, Ανεξάρτητο Κράτος της Κροατίας και Ουγγαρία) κατέλαβαν και μοιράστηκαν τη Βοϊβοντίνα. Η Μπάτσκα και η Μπαράνια προσαρτήθηκαν από την Ουγγαρία του Χόρτι, ενώ η Σίρμια συμπεριλήφθηκε στο Ανεξάρτητο Κράτος της Κροατίας. Μια μικρότερη Μπανοβίνα του Δούναβη (που περιλάμβανε το Βανάτο, τη Σουμάντιγια και το Μπρανίτσεβο) ανήκε στην περιοχή που διοικούσε η Στρατιωτική Διοίκηση της Σερβίας. Διοικητικό κέντρο αυτής της μικρότερης επαρχίας ήταν το Σμεντέρεβο. Ωστόσο το ίδιο το Βανάτο ήταν μια ξεχωριστή αυτόνομη περιοχή, διοικούμενη από τη Γερμανική της μειονότητα.

Συνολικά οι αρχές κατοχής του Άξονα (Γερμανικές, Κροατικές και Ουγγρικές) σκότωσαν περίπου 50.000 πολίτες της Βοϊβοντίνα (κυρίως Σέρβους, Εβραίους και Ρομά), ενώ πάνω από 280.000 άνθρωποι συνελήφθησαν ή βασανίστηκαν.

Διαβάστε περισσότερα »

Κυριακή 14 Μαΐου 2017

Κρανιά Β. Ηπείρου: ΣΦΕΒΑ και ΕΣΒΗ 1914 τίμησαν την 103η επέτειο του Πρωτοκόλλου της Κερκύρας

Συγκινητική, γεμάτη παλμό και με μηνύματα αγωνιστικότητας ήταν η εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο Μνημείο του Εξαίρετου Οπλαρχηγού της Ηπείρου Θύμιου Λιώλη, στην κεντρική πλατεία του χωριού Κρανιά, το Σάββατο 13 Μαΐου 2017, για την 103η επέτειο της υπογραφής του Πρωτοκόλλου της Κερκύρας.

Στην εκδήλωση που έγινε με πρωτοβουλία του Εθνικού Συλλόγου «Βόρειος Ήπειρος 1914» και την σημαντική υποστήριξη της Συντονιστικής Φοιτητικής Ένωσης Βορειοηπειρωτικού Αγώνα (ΣΦΕΒΑ), έδωσαν το παρόν δεκάδες Βορειοηπειρώτες όλων των ηλικιών, αψηφώντας την τρομοκρατία αλλά και το προκλητικό μποϊκοτάρισμα των μειονοτικών πολιτικών φορέων και κομμάτων που ο λόγος ύπαρξης τους είναι η συμμετοχή στην αλβανική εξουσία. Αξίζει να σημειωθεί ότι παρών ήταν και ο Διαχειριστής της Επαρχίας Μεσοποτάμου Γιάννης Χαρίσης.
Ακόμα πιο αξιοσημείωτη και άκρως συγκινητική η παρουσία του ηλικιωμένου Θωμά Καϊση, ο οποίος αν και ασθενής σηκώθηκε από το κρεβάτι του και πήρε μαζί του τον καθετήρα για να παρακολουθήσει το επετειακό πρόγραμμα.

Την παρουσίαση της εκδήλωσης έκανε ο μαθητής του Επαγγελματικού Λυκείου Μεσοποτάμου Γρηγόρης Κούτσης, ο οποίος τόνισε ότι η συγκέντρωση αυτή ήταν καθόλα νόμιμη βάσει του Άρθρου 7 της Σύμβασης – Πλαίσιο του Συμβουλίου της Ευρώπης για την προστασία των εθνικών μειονοτήτων, που αποτελεί και νόμο του αλβανικού κράτους και το οποίο προβλέπει "την εξασφάλιση σε κάθε πρόσωπο που ανήκει σε εθνική μειονότητα του σεβασμού του δικαιώματος στην ελευθερία της ειρηνικής συνάθροισης και στην ελευθερία του συναιτερισμού, στην ελευθερία της έκφρασης και στην ελευθερία της σκέψης, της συνείδησης και της θρησκείας".

Ο π. Χαράλαμπος τέλεσε το τρισάγιο στη μνήμη των μελών της κυβερνήσεως της Αυτονόμου Ηπείρου και των Ελλήνων Αγωνιστών του 1914 και στη συνέχεια ο πρώην Έπαρχος Μεσοποτάμου κ. Βασίλης Καλυβάς διάβασε ένα σύντομο χρονικό του Βορειοηπειρωτικού Αγώνα που οδήγησε στην υπογραφή του Πρωτοκόλλου της Κερκύρας.

"Σήμερα 103 χρόνια μετά οι Έλληνες της Βορείου Ηπείρου οφείλουμε να διεκδικούμε τα δικαιώματα μας και να βασίζουμε τον δίκαιο και νόμιμο αγώνα μας για επιβίωση στην πατρική μας γη πάνω στο Πρωτόκολλο της Κέρκυρας. Με το να θέτουμε την επαναφορά του σε ισχύ, δεν ζητούμε τίποτα περισσότερο από το να τιμήσει το αλβανικό κράτος την ίδια την υπογραφή του", συμπλήρωσε ο κ. Καλυβάς.

Την κεντρική ομιλία της εκδήλωσης είχε ο παλαίμαχος Ελληνοδιδάσκαλος, συγγραφέας και σύγχρονος αγωνιστής του Βορειοηπειρωτικού Ζητήματος κ. Ευάγγελος Παπαχρήστος, όπου περιέγραψε την σημερινή κατάσταση στον χώρο της Βορείου Ηπείρου, με την συνεχή καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του Ελληνισμού της περιοχής.
Ο κ. Παπαχρήστος αναφέρθηκε στο δικαίωμα των Βορειοηπειρωτών να έχουν καθεστώς αυτονομίας όπως ισχύει και για πολλές άλλες εθνικές μειονότητες ανά την Ευρώπη.

Την τοποθέτηση εκ μέρους του Εθνικού Συλλόγου "Βόρειος Ήπειρος 1914" έκανε ο κ. Μόντης Κολίλας, σημειώνοντας ότι το αίτημα για την αυτονομία έχει προβληθεί από την πλευρά του φορέα τόσο στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις Βρυξέλλες όσο και σε Συνδιασκέψεις του ΟΑΣΕ στην Βαρσοβία.
Ο κ. Κολίλας τόνισε ότι "όσο δεν διεκδικούμε και δεν απολαμβάνουμε καθεστώς αυτονομίας, τόσο θα αφανιζόμαστε από τον τόπο μας, έως ότου καταντήσουμε σαν τους Έλληνες της Ανατολικής Θράκης και της Μικράς Ασίας και θα αναφέρουμε της Βόρειο Ήπειρο ως άλλη μία χαμένη πατρίδα".

Χαιρετισμό απηύθυνε εκ μέρους της ΣΦΕΒΑ, ο πρόεδρος της επαρχιακής επιτροπής Θεσσαλονίκης κ. Φιλόθεος Κεμεντζετζίδης σημειώνοντας την αμείωτη συμπαράσταση της ιστορικής οργάνωσης που ιδρύθηκε από τον μακαριστό Μητροπολίτη Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης Σεβαστιανό, προς τον Ελληνισμό της Βορείου Ηπείρου.

Ακολούθησε κατάθεση κοινού στεφάνου από την ΣΦΕΒΑ και τον ΕΣΒΗ 1914 από την μαθήτρια Ευθυμία Παππά.

Η δασκάλα από την Κρανιά κυρία Μαρίνα Καϊση απήγγειλε ένα συγκινητικό ποίημα για την Βόρειο Ήπειρο, ενώ η μαθήτρια Ιωάννα Πύλιου απέδωσε με δυναμισμό τον Ύμνο της Αυτονόμου Ηπείρου.

Όλοι μαζί στη συνέχεια τραγούδησαν το "Έλληνες ενωμένοι αγωνιστείτε" προκαλώντας ρίγη συγκίνησης στους μεγαλύτερους σε ηλικία.

Να σημειωθεί ότι σε όλη τη διάρκεια της εκδήλωσης η ατμόσφαιρα δονούνταν από τα συνθήματα των νέων υπέρ του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού.

Η ηρωική συγκέντρωση ολοκληρώθηκε με τον εθνικό ύμνο.

Ο κ. Βαγγέλης Παπαχρήστος

Πέμπτη 11 Μαΐου 2017

Αφιέρωμα στις αυτόνομες εθνικές μειονοτικές περιοχές της Ευρώπης: Κοιλάδα της Αόστα

Σημαία Αυτόνομης Περιφέρειας Κοιλάδας της Αόστα

Περιφέρειες ειδικού καθεστώτος στην Ιταλία

Ως Περιφέρεια ειδικού καθεστώτος (ιταλικά: Regione a statuto speciale) ορίζεται στην Ιταλία, μια περιφέρεια, η οποία απολαμβάνει κάποιες συγκεκριμένες συνθήκες αυτονομίας.

Οι ειδικές συνθήκες αυτονομίας καθορίζονται από το Περιφερειακό καταστατικό. Τα συγκεκριμένο καταστατικό ονομάζεται "Ειδικό καταστατικό" και έχει ως σκοπό τη ρύθμιση των αποκλειστικών αρμοδιοτήτων που χορηγούνται σε κάθε περιφέρεια ειδικού καθεστώτος.

Η κύρια διαφορά ανάμεσα στο "ειδικό καταστατικό" και το καταστατικό μιας περιφέρειας, η οποία δεν συγκαταλέγεται ανάμεσα στις περιφέρειες ειδικού καθεστώτος, είναι ότι το ειδικό καταστατικό καθώς και οποιαδήποτε αλλαγή πάνω σε αυτό, πρέπει να επικυρωθεί με συνταγματικό νόμο ενώ στις υπόλοιπες περιφέρειες, η επικύρωση γίνεται με περιφερειακό νόμο.

Πέντε ιταλικές περιφέρειες είναι ενταγμένες σε αυτό το ειδικό καθεστώς, το οποίο έχει εγκρίθει από το Εθνικό Κοινοβούλιο της Ιταλίας και περιγράφεται αναλυτικά στο απόσπασμα του αναθεωρημένου άρθρου 116 του Ιταλικού Συντάγματος.

Άρθρο 116: Το Φρίουλι Βενέτσια Τζούλια, η Σαρδηνία, η Σικελία, το Τρεντίνο-Άνω Αδίγη / Νότιο Τυρόλο και η Κοιλάδα της Αόστα διαθέτουν ειδικές μορφές και συνθήκες αυτονομίας σύμφωνα με τα αντίστοιχα ειδικά καταστατικά που εγκρίθηκαν με συνταγματικό νόμο.

Η Συνταγματική μεταρρύθμιση του 2001 αύξησε τις εξουσίες των περιφερειών που δε συγκαταλέγονται σε αυτές που απολαμβάνουν το ειδικό καθεστώς, με αποτέλεσμα οι περιφέρειες ειδικού καθεστώτος να αντιδράσουν έντονα διότι όπως υποστήριξαν, η μεταρρυθμιση οδήγησε σε ένα σχετικό περιορισμό της δικής τους αυτονομίας.

Οι συγκεκριμένες περιφέρειες έχουν τη δυνατότητα να ασκήσουν τρία είδη νομοθετικής εξουσίας:

Την αποκλειστική νομοθετική εξουσία: η περιφέρεια έχει την αποκλειστική αρμοδιότητα να νομοθετήσει και να χειριστεί κάποια συγκεκριμένα θέματα ανέξαρτητα από το κράτος. Η συγκεκριμένη δυνατότητα είναι και η πιο χαρακτηριστική νομοθετική εξουσία των συγκεκριμένων περιφερειών.
Τη συντρέχουσα νομοθετική εξουσία: η περιφέρεια έχει τη δυνατότητα να νομοθετήσει και να χειριστεί κάποια συγκεκριμένα θέματα σε συνεργασία με το κράτος δηλαδή το κράτος θέτει κάποια νομοθετικά πλαίσια μέσα στα οποία νομοθετούν οι περιφέρειες και αυτή η σχέση "Κράτος-Περιφέρεια" είναι μια σχέση συνεργασίας αλλά ταυτόχρονα και μια ανταγωνιστική σχέση. Η συγκεκριμένη εξουσία έχει τους ίδιους περιορισμούς με τις υπόλοιπες περιφέρειες αλλά διαφέρει όσον αφορά τη θεματολογία που έχει να διαχειριστεί.
Την προσαρμοστική και εφαρμοστική εξουσία: η περιφέρεια έχει τη δυνατότητα να θεσμοθετήσει κάποιους κανονισμούς για ορισμένα θέματα και είναι σε θέση να προσαρμόσει την κρατική νομοθεσία με βάση τις δικές της ανάγκες.

Ωστόσο, οι εξουσίες και οι αρμοδιότητες των πέντε περιφερειών εμφανίζουν αρκετές διαφορές μεταξύ τους.

Έμβλημα Κοιλάδας της Αόστα

Κοιλάδα της Αόστα (Βάλε ντ' Αόστα)

Η Αυτόνομη Περιφέρεια της Κοιλάδας της Αόστα (ιταλικά: Regione Autonoma Valle d'Aosta, γαλλικά: Région Autonome Vallée d'Aoste) είναι η περιφέρεια με τον μικρότερο πληθυσμό σε όλη την Ιταλία με μόλις 128.810 κατοίκους και πρωτεύουσα της είναι η Αόστα.

Επίσημες γλώσσες της περιφέρειας αυτής είναι η ιταλική και η γαλλική. Ωστόσο μεγάλο μέρος του γηγενούς πληθυσμού μιλά ως μητρική του γλώσσα την βαλντοστινή, δηλαδή μία φραγκο-προβηγκιανή διάλεκτο.

Το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν(ΑΕΠ) της περιφέρειας, με βάση τα στοιχεία του 2009, αντιστοιχεί σε 3.716.000 € και το κατά κεφαλήν εισόδημα σε 26.756 €. Πρόεδρος της περιφέρειας είναι ο Πιερλουίτζι Μαρκουίς (από την 1 Ιουλίου 2008).

Χρονικό της αυτονομίας

Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του Μουσολίνι (1922 - 1943), εφαρμόστηκε ένα αναγκαστικό πρόγραμμα εξιταλισμού, με τη μετάφραση όλων των τοπωνύμων της περιοχής στα ιταλικά και τις μεταφορές πληθυσμών εργαζομένων από την υπόλοιπη Ιταλία στην Αόστα. Πολλοί Βαλντοστινοί επέλεξαν να μεταναστεύσουν στη Γαλλία και την Ελβετία, όπου εξακολουθούν να υπάρχουν κοινότητες Βαλντοστινών.

Στην Κοιλάδα της Αόστα, ο αγώνας ενάντια στο καθεστώς Μουσολίνι οργανώθηκε από την Επιτροπή Απελευθέρωσης της Κοιλάδας της Αόστα (γαλ. Comité de Libération Valdotain), η οποία είχε διαμορφωθεί από το 1941.

Κατά την περίοδο αμέσως μετά την ανακωχή της Ιταλίας, την 8η Σεπτεμβρίου 1943 τα γερμανικά στρατεύματα υπό τις διαταγές του συνταγματάρχη Σμιντ άρχισαν να καταλαμβάνουν την Κοιλάδα της Αόστα.

Σύντομα άρχισε η οργάνωση των πρώτων ανταρτών. Οι αντάρτες πραγματοποιούσαν ενέργειες για την υποστήριξη των αιχμαλώτων, έκαναν σαμποτάζ κατά των υδροηλεκτρικών εγκαταστάσεων και των οδικών αξόνων προκειμένου να εμποδίσουν τη μετακίνηση των γερμανικών στρατευμάτων . Εκείνο που χαρακτήριζε την πάλη για την απελευθέρωση δεν ήταν μόνο η ανατροπή του φασισμού αλλά και μια προσπάθεια εγκαθίδρυσης ενός μοντέλου αυτοδιοίκησης.

Σε αυτό το πλαίσιο τέθηκαν οι βάσεις για την αυτονομία της Κοιλάδας της Αόστα. Εν τω μεταξύ, στους κόλπους των αντιστασιακών υπήρχαν φωνές που υποστήριζαν την προσάρτηση της περιοχής στη Γαλλία και ο τότε Γάλλος υπουργός Εξωτερικών, Rene Massigli, είχε ταχθεί δημόσια υπέρ της προσάρτησης. Η συγκεκριμένη πρόταση έβρισκε πολλούς υποστηρικτές ανάμεσα στους κατοίκους της περιοχής εξαιτίας των αδικιών και της καταπιεστικής πολιτικής που είχαν βιώσει τα χρόνια του φασισμού.

Από την άλλη πλευρά υπήρχαν και ορισμένοι οι οποίοι ήταν αντίθετοι σε αυτή την προοπτική προσάρτησης στη Γαλλία και υποστήριζαν θερμά την προοπτική της αυτονομίας εντός των Ιταλικών συνόρων και όχι την απόσχιση και πίστευαν ότι μια τέτοια λύση ήταν αναγκαία για να καθησυχάσει τους κατοίκους της περιοχής, οι οποίοι δεν έδειχναν εμπιστοσύνη στο Ιταλικό κράτος. Στις 28 Απριλίου 1945, οι αντάρτες εισήλθαν στην ελεύθερη πλέον Κοιλάδα της Αόστα.

Η Απελευθέρωση της Κοιλάδας της Αόστα οδήγησε σε νέα ένταση και σύγκρουση μεταξύ των αυτονομιστών και εκείνων που υποστήριζαν την προσάρτηση στη Γαλλία. Η ένταση με τη Γαλλία εντάθηκε σε επικίνδυνο σημείο όταν την 6η Απριλίου, ο Γαλλικός στρατός πήρε έγκριση από τους Συμμάχους να εισέλθει, με μέγιστο όριο τα 20 χιλιόμετρα, στην Κοιλαδα της Αόστα αλλά οι Γάλλοι προχώρησαν και πέρα από αυτό το όριο. Οι Ιταλοί ζήτησαν την απόσυρση του Γαλλικού στρατού αλλά έλαβαν την κατηγορηματική άρνηση του Γάλλου στρατηγού Doyen.

Η ένταση με τη Γαλλία έληξε την 7η Ιουνίου 1945 με το μήνυμα του Προέδρου Τρούμαν προς τον Σαρλ ντε Γκολ, τον οποίο απείλησε με διακοπή των στρατιωτικών προμηθειών προς τη Γαλλία. Στις 24 Ιουνίου, τα Γαλλικά στρατεύματα αποσύρθηκαν.

Με το Συνταγματικό νόμο υπ' αριθ. 4 της 26/02/1948, η Κοιλάδα της Αόστα αναγνωρίστηκε ως περιφέρεια ειδικού καθεστώτος.

Καταστατικό

Με βάση τα οικονομικά στοιχεία του 2009, η Αυτόνομη Περιφέρεια της Κοιλάδας της Αόστα παρουσιάζει το δεύτερο υψηλότερο Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν κατά κεφαλήν σε όλη την Ιταλία, πίσω από την Αυτόνομη επαρχία του Μπολτσάνο, με 26.765 €. Σύμφωνα με το καταστατικό της περιφέρειας, το 90% των εσόδων από τους φόρους που επιβάλλονται παραμένει στην περιφέρεια.

Η διοίκηση της Κοιλάδας της Αόστα λαμβάνει χώρα μέσα σε μια κοινοβουλευτική αντιπροσωπευτική δημοκρατία, όπου ο Πρόεδρος της Περιφέρειας είναι ο επικεφαλής της κυβέρνησης και ένα πολυσύνθετο πολυκομματικό σύστημα.

Η εκτελεστική εξουσία ασκείται από την περιφερειακή κυβέρνηση, η οποία σήμερα αποτελείται από τέσσερα κόμματα. Η νομοθετική εξουσία ανατίθεται τόσο στην κυβέρνηση όσο και στο Συμβούλιο της Κοιλάδας που αποτελείται από 22 άτομα.

Η Περιφερειακή Κυβέρνηση απαρτίζεται από τον Πρόεδρο και τους επτά Υπουργούς:

1) Αγροτικής ανάπτυξης και φυσικών πόρων

2) Υγείας και Κοινωνικής Πολιτικής

3) Δημοσίων έργων, Προστασία του εδάφους και Δημόσιας Στέγασης

4) Παιδείας και Πολιτισμού

5) Οικονομικών

6) Τουρισμού, Αθλητισμού, Εμπορίου και Μεταφορών

7) Ενέργειας, Εργασίας και Περιβάλλοντος

Η Κοιλάδα της Αόστα έχει μία έδρα στο Ιταλικό Κοινοβούλιο και μία έδρα στην Ιταλική Γερουσία.

Χάρτης της Κοιλάδας της Αόστα

Η Κοιλάδα της Αόστα στην Ιταλία

Τρίτη 9 Μαΐου 2017

Αφιέρωμα στις αυτόνομες εθνικές μειονοτικές περιοχές της Ευρώπης: Τρεντίνο - Νότιο Τιρόλο

Σημαία Αυτόνομης Περιφέρειας Τρεντίνο - Άνω Αδίγης / Νοτίου Τιρόλου

Το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν (ΑΕΠ) της περιφέρειας, με βάση τα στοιχεία του 2009, αντιστοιχεί σε 30.601.000 € και το κατά κεφαλήν εισόδημα στην επαρχία του Τρέντο αντιστοιχεί σε 24.294 € ενώ σε εκείνη του Μπολτσάνο αντιστοιχεί σε 27.169 €.

Στην επαρχία του Νοτίου Τιρόλου, διαβιούν κυρίως Αυστριακοί. Έχει δική του τοπική κυβέρνηση, απολαμβάνει ειδικά νομοθετικά δικαιώματα, καλύπτει ανώτερες διοικητικές θέσεις δίχως την ανάμειξη της Ρώμης και μολονότι είναι ιταλική επαρχία έχει την Αυστρία ως εγγυήτρια δύναμη.

Η έδρα της Κυβέρνησης και της Βουλής είναι στο Μπολζάνο η Μπόζεν και ο πληθυσμός της αυτόνομης επαρχίας ανέρχεται στο μισό εκατομμύριο.

Η τοπική Βουλή του Νοτίου Τιρόλου αποτελείται από 35 βουλευτές, οι οποίοι αναδεικνύονται μετά από εκλογές που πραγματοποιούνται κάθε 5 χρόνια. Οι βουλευτές εκλέγουν τον πρωθυπουργό ο οποίος ηγείται υπουργικού συμβουλίου με 8 μέλη.

Στην κυβέρνηση του αυτονόμου Νοτίου Τιρόλου συμμετέχουν ο αναπληρωτής πρωθυπουργός και οι υπουργοί οικονομίας, εσωτερικών, υγείας, περιβάλλοντος, ανάπτυξης και παιδείας.

Να σημειωθεί ότι το Υπουργείο Παιδείας έχει τρεις Γραμματείες όσες δηλαδή και οι διαφορετικές γλωσσικές ομάδες: γερμανο-αυστριακή, ιταλική και Λαντίνο.

Χρονικό της Αυτονομίας

Το Τρεντίνο και το Νότιο Τιρόλο έως τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ανήκαν στην Αυστρο - ουγγρική Αυτοκρατορία. Με την ήττα της Αυτοκρατορίας το 1918 και την διάλυση της που ακολούθησε οι περιοχές αυτές προσαρτήθηκαν στην Ιταλία.

Τα εθνικιστικά μέτρα της φασιστικής κυβέρνησης του Μπενίτο Μουσολίνι που εγκαθιδρύθηκε το 1922 είχαν σοβαρές επιπτώσεις, ιδιαίτερα στο γερμανόφωνο πληθυσμό της περιοχής του Νοτίου Τιρόλου.
Το καθεστώς Μουσολίνι οργάνωσε εκστρατεία για την κοινωνική και πολιτιστική εδραίωση της ιταλικής κουλτούρας στη περιοχή, απαγόρευσε την ομιλία άλλων γλωσσών πλην της ιταλικής, άλλαξε τα γερμανικά επίθετα των κατοίκων με ιταλικά και ακολούθησε μια πολιτική υπονόμευσης της δημογραφικής ισορροπίας με τη μεταφορά Ιταλών πολιτών από άλλες περιοχές της χώρας.

Χίτλερ και Μουσολίνι συμφώνησαν το 1938 να μεταφερθούν οι γερμανόφωνοι πληθυσμοί της επαρχίας σε περιοχές υπό γερμανική διοίκηση ή να μοιραστούν σε διάφορα μέρη της Ιταλίας, αλλά το ξέσπασμα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου τους εμπόδισε να ολοκληρώσουν τις μετεγκαταστάσεις. Παρ 'όλα αυτά, χιλιάδες άνθρωποι μεταφέρθηκαν στο Τρίτο Ράιχ και μόνο με μεγάλες δυσκολίες κατάφεραν να επιστρέψουν στην πατρίδα τους μετά το τέλος του πολέμου.

Με την υπογραφή του συμφώνου «Ντε Γκάσπερι-Γκρούμπερ» το 1946, τέθηκαν οι βάσεις για την προστασία των δικαιωμάτων της γερμανόφωνης μειονότητας του Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε και για την αυτόνομη άσκηση της νομοθετικής και εκτελεστικής εξουσίας στις επαρχίες του Μπολτσάνο και του Τρέντο.

Με το Συνταγματικό νόμο υπ' αριθ. 5 της 26/02/1948, το Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε/Νότιο Τυρόλο αναγνωρίστηκε ως περιφέρεια ειδικού καθεστώτος. Το ειδικό καθεστώς που δόθηκε στην περιφέρεια προσδοκούσε να αποτελέσει μια επιπλέον εγγύηση για την ειρηνική συνύπαρξη μεταξύ των δύο εθνοτικών ομάδων.

Η γερμανική και η ιταλική έγιναν και επίσημες γλώσσες και η γερμανική διδασκαλία επιτράπηκε ξανά. Η περιοχή ονομάστηκε Trentino-Alto Adige / Tiroler Etschland μεταξύ 1947 και 1972.

Ωστόσο, η εφαρμογή της συμφωνίας δεν θεωρήθηκε ικανοποιητική ούτε από το γερμανόφωνο πληθυσμό ούτε από την αυστριακή κυβέρνηση. Το ζήτημα έγινε η αιτία σημαντικών τριβών μεταξύ Ιταλίας - Αυστρίας και τέθηκε στα Ηνωμένα Έθνη το 1960.
Ένας νέος γύρος διαπραγματεύσεων έλαβε χώρα το 1961, αλλά απέβη άκαρπος, εν μέρει λόγω της λαϊκής δυσαρέσκειας και μιας εκστρατείας σαμποτάζ και βομβιστικών επιθέσεων από τους γερμανόφωνους αυτονομιστές και αποσχιστές με επικεφαλής την Επιτροπή Απελευθέρωσης του Νότιου Τιρόλου.

Το ζήτημα επιλύθηκε το 1971, όταν υπογράφηκε και επικυρώθηκε μια νέα ιταλο-αυστριακή συνθήκη, η οποία όριζε ότι οι διαφορές στο Νότιο Τιρόλο θα υποβάλλονται προς διευθέτηση στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, ότι η επαρχία θα λάβει μεγαλύτερη αυτονομία εντός της Ιταλίας και ότι η Αυστρία δεν θα παρέμβει στις εσωτερικές υποθέσεις του νότιου Τιρόλου.
Η νέα συμφωνία αποδείχθηκε γενικά ικανοποιητική για τα εμπλεκόμενα μέρη και οι αποσχιστικές συγκρούσεις σύντομα μειώθηκαν.
Τα γεγονότα αυτά συνέβαλαν περαιτέρω στην ένταξη της Αυστρίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 1995, η οποία συνέβαλε στη βελτίωση της διασυνοριακής συνεργασίας.

Οι δύο επαρχίες της περιφέρειας, η Αυτόνομη επαρχία του Τρέντο και η Αυτόνομη επαρχία του Μπολτσάνο είναι οι μόνες αυτόνομες ιταλικές επαρχίες και ο θεσμικός τους ρόλος είναι πιο σημαντικός από εκείνον της περιφέρειας.

Οικονομική αυτονομία

Το ειδικό καθεστώς αυτονομίας είναι ιδιαίτερα σημαντικό από φορολογικής πλευράς. Πάνω από το 90% των εσόδων από τους φόρους που επιβάλλονται στις δύο αυτόνομες επαρχίες, παραμένουν στο εσωτερικό τους για την εξυπηρέτηση των αναγκών τους.

Χάρη σε αυτή την ισχυρή δημοσιονομική αυτονομία, η περιφέρεια του Τρεντίνο - Άνω Αδίγη / Νότιο Τιρόλο, με περίπου ένα εκατομμύριο κατοίκους έχει προϋπολογισμό μεγαλύτερο από εκείνον της περιφέρειας του Βένετο, με 4,8 εκατομμύρια κατοίκους.

Με βάση τα οικονομικά στοιχεία του 2009, η Αυτόνομη επαρχία του Μπολτσάνο παρουσιάζει το υψηλότερο Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν κατά κεφαλήν σε όλη την Ιταλία με 27.169 € ενώ η Αυτόνομη επαρχία του Τρέντο, το πέμπτο υψηλότερο με 24.294 € και συνολικά μπορεί να θεωρηθεί ως το πιο επιτυχημένο μοντέλο αυτονομίας στην Ιταλία.

Στη δικαιοδοσία της ιταλικής κυβέρνησης είναι η εξωτερική πολιτική και η εθνική άμυνα. Σε όλα τα άλλα θέματα υπάρχει πλήρης ανεξαρτησία.

Κυριακή 7 Μαΐου 2017

Αφιέρωμα στις αυτόνομες εθνικές μειονοτικές περιοχές της Ευρώπης: Νησιά Όλαντ

Σημαία Νήσων Όλαντ

Με αφορμή την επικείμενη επέτειο της Υπογραφής του Πρωτοκόλλου της Κερκύρας (17 Μαΐου 1914), δημοσιεύουμε χαρακτηριστικές περιπτώσεις εθνικών μειονοτήτων ανά την Ευρώπη, στις γεωγραφικές περιοχές των οποίων ισχύει καθεστώς Αυτονομίας.

Οι περιπτώσεις αυτές χρησιμεύουν ως ισχυρό επιχείρημα για την επαναφορά της Αυτονομίας στην Βόρειο Ήπειρο.

Νησιά Όλαντ

Τα νησιά Όλαντ (28.600 κάτοικοι) επίσημα είναι ένα τμήμα της Φιλανδικής επικράτειας με ευρεία αυτονομία και ουσιαστικά αποτελεί μια ημιανεξάρτητη χώρα που έχει ως επίσημη γλώσσα τη σουηδική και μόνο.

Το κοινοβούλιο των Όλαντ αριθμεί 30 μέλη που εκλέγονται με καθολική ψηφοφορία, ενώ την εκτελεστική εξουσία ασκεί το οκταμελές υπουργικό Συμβούλιο.
Ισχύει ο Πολυκομματισμός. Ο ηγέτης της κυβέρνησης είναι ο Πρωθυπουργός (Λάντρωντ). Η Φινλανδία εκπροσωπείται μέσω του διορισμένου Κυβερνήτη. Σημερινή Πρωθυπουργός είναι η Κατρίν Σιόγκρεν και Κυβερνήτης ο Πέτερ Λίντμπαακ.
Κάθε πράξη της κυβέρνησης εξαρτάται από το τοπικό κοινοβούλιο.
Ακόμα, τα Όλαντ κατέχουν και μια έδρα στο Φινλανδικό κοινοβούλιο.

Στα υπουργεία των νησιών είναι κατανεμημένες οι εξής αρμοδιότητες: Υγεία και ιατρική περίθαλψη, προστασία περιβάλλοντος, βιομηχανία, μεταφορές, τοπική αυτοδιοίκηση, χάραξη πολιτικής, ταχυδρομείο και επικοινωνίες, ραδιόφωνο και τηλεόραση. Η Φιλανδική κυβέρνηση ασκεί αρμοδιότητες σχετικά με τις διεθνείς σχέσεις, το μεγαλύτερο μέρος του δικαστικού συστήματος, τις φυλακές και τα τελωνεία.

Ένα τμήμα των κρατικών εσόδων των Όλαντ αποδίδεται στην κυβέρνηση του Ελσίνκι ως συμμετοχή των νησιών στις εκχωρημένες αρμοδιότητες. Από αυτά τα χρήματα ένα μεγάλο τμήμα επιστρέφει πάλι στα νησιά από τον φιλανδικό προϋπολογισμό (περίπου 200 εκατομμύρια ευρώ ετησίως).
Αν κάποιος νόμος της Φιλανδικής Βουλής έχει επίπτωση στα νησιά Όλαντ δεν μπορεί να ισχύσει αν δεν εγκριθεί και από το κοινοβούλιο των νησιών.
Τα νησιά Όλαντ έχουν δική τους σημαία, θυρεό, εθνικό ύμνο, ταχυδρομείο, γραμματόσημα, πινακίδες αυτοκινήτων και κωδικό στο διαδίκτυο.

Τα νησιά είναι επίσης αποστρατιωτικοποιημένα, έχουν χαραγμένα θαλάσσια σύνορα τόσο με την Φιλανδία όσο και με την Σουηδία.
Συγκεκριμένοι νόμοι δεν επιτρέπουν την αγορά ακινήτων στα νησιά σε Φινλανδούς και σε άλλους ξένους, ώστε να μην μπορεί να γίνει δημογραφική αλλοίωση.
Δεν επιτρέπεται η ύπαρξη φινλανδικών σχολείων.

Τα Όλαντ είναι μέλος του Συμβουλίου σκανδιναβικών χωρών και στη συνθήκη προσχώρησης της Φιλανδίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση μνημονεύονται ως «Τρίτη περιοχή» και σε χωριστό τμήμα της συνθήκης αναφέρονται οι ειδικές συνθήκες στα νησιά όπως η μη ελεύθερη αγορά ακινήτων από ξένους και η μη ύπαρξης δυνατότητας επιχειρήσεων των χωρών της Ευρωπαϊκής ένωσης να αναπτύξουν εμπορικές δραστηριότητες σε αυτά.

Πως απέκτησαν Αυτονομία τα Νησιά Όλαντ

Έμβλημα Νήσων Όλαντ

Το καθεστώς αυτονομίας των νησιών έχει καθορισθεί με απόφαση της Κοινωνίας των Εθνών το 1921 μετά την Κρίση των Όλαντ.

H Κρίση των Όλαντ ήταν μια διπλωματική κρίση μεταξύ Φινλανδίας και Σουηδίας για την κυριότητα επί των σουηδόφωνων νήσων Όλαντ, που ανήκαν στη Φινλανδία. Τη διένεξη κατάφερε να επιλύσει η νεότευκτη Κοινωνία των Εθνών το 1921 με τον εξής συμβιβασμό: τα νησιά παρέμειναν στην επικράτεια της Φινλανδίας, αλλά στους Σουηδούς κατοίκους δόθηκε υψηλός βαθμός διοικητικής αυτονομίας και διεθνείς εγγυήσεις για τη γλώσσα και τον πολιτισμό των νησιωτών εξασφάλισαν την αποφυγή της αφομοίωσης από τους Φινλανδούς. Η συμφωνία αυτή αποτέλεσε την πρώτη διεθνή παρέμβαση και επιτυχία της ΚΤΕ και απάλειψε μια μείζονα πηγή έντασης ανάμεσα στις δύο χώρες.

Το 1809 τα σουηδόφωνα νησιά Όλαντ είχαν παραχωρηθεί από τη Σουηδία στο νεοσυσταθέν Μέγα Δουκάτο της Φινλανδίας, το οποίο αποτελούσε προτεκτοράτο της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Μετά τη λήξη του Κριμαϊκού Πολέμου (1854) συμφωνήθηκε η αποστρατιωτικοποίηση των νησιών, μέσω των οποίων η Ρωσία παλαιότερα ήταν σε θέση να απειλεί το βρετανικό εμπόριο. Ωστόσο η Ρωσία εγκατέστησε βάση υποβρυχίων στα νησιά κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, που χρησιμοποιήθηκε από την Αγγλία και τη Ρωσία. Το Δεκέμβρη του 1917, εν μέσω της Ρωσικής Επανάστασης, η Φινλανδία ανακήρυξε την ανεξαρτησία της, διατηρώντας τα Όλαντ στην επικράτεια της, ως κληρονόμος του Μεγάλου Δουκάτου. Από την πλευρά τους οι νησιώτες διατράνωναν την επιθυμία τους να επιστραφούν τα νησιά στη Σουηδία, ανησυχώντας για την όλο και μεγαλύτερη εξάρτηση από τη Φινλανδία. Κατά τη διάρκεια του φινλανδικού εμφυλίου πολέμου η Σουηδία έστειλε στα νησιά μια μικρή ειρηνευτική δύναμη, που όμως αντικαταστάθηκε γρήγορα από μια γερμανική μεραρχία μετά από αίτημα των "Λευκών" (αντισοσιαλιστών) Φινλανδών.

Μετά το πέρας του πολέμου οι νησιώτες και οι Σουηδοί εθνικιστές ενέτειναν τις προσπάθειες τους για ένωση με τη Σουηδία ενώ ο Φινλανδικός εθνικισμός τροφοδοτούνταν από το φόβο της απώλειας της προσφάτως αποκτηθείσας φινλανδικής ανεξαρτησίας. Η πόλωση συνεχίστηκε καθώς αμφισβητήθηκε η φινλανδική κυριότητα των νησιών και διαφαίνονταν πλέον η απειλή πολέμου μεταξύ των δύο κρατών. Έτσι η Φινλανδία πρότεινε στους νησιώτες την παραχώρηση αυτονομίας, την οποία εκείνοι αρνήθηκαν. Από εκεί και πέρα το θέμα κλήθηκε να διευθετήσει η Κοινωνία των Εθνών η οποία δημιούργησε μια μικρή ομάδα για να αποφασίσει αν η ΚτΕ θα πρέπει να διερευνήσει το θέμα και, όταν δόθηκε καταφατική απάντηση, δημιουργήθηκε μια ουδέτερη Επιτροπή.

Τον Ιούνιο του 1921 η ΚτΕ ανακοίνωσε την απόφασή της: τα νησιά θα έπρεπε να παραμείνουν τμήμα της Φινλανδίας αλλά με εγγυημένη την προστασία των νησιωτών, συμπεριλαμβανομένης της αποστρατιωτικοποίησης. Αμφότερες οι δύο εμπλεκόμενες χώρες αποδέχθηκαν την απόφαση και έτσι αυτό το καθεστώς αυτονομίας των νησιών ισχύει μέχρι σήμερα.

Χάρτης Νήσων Όλαντ

Πηγές:

- Νήσοι Ώλαντ: Ένα μοντέλο για την Βόρειο Ήπειρο (Άρθρο Δημήτρη Περδίκη)

- Βικιπαίδεια

Σάββατο 22 Απριλίου 2017

Ολόκληρη η εκδήλωση για την 103η επέτειο της ανακήρυξης της Αυτονομίας της Βορείου Ηπείρου στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Παρακολουθείστε ολόκληρη την εκδήλωση με θέμα "103 χρόνια από την ανακήρυξη της Αυτονομίας της Βορείου Ηπείρου", η οποία πραγματοποιήθηκε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις Βρυξέλλες στις 27 Μαρτίου 2017, από τον Έλληνα Ευρωβουλευτή των Ευρωπαίων Συντηρητικών Μεταρρυθμιστών κ. Νότη Μαριά σε συνεργασία με τον Εθνικό Σύλλογο "Βόρειος Ήπειρος 1914".

Η συνοδευτική επιστολή στους φακέλους με το ενημερωτικό υλικό που αποδόθηκαν στους Ευρωβουλευτές.

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΕΥΡΩΒΟΥΛΕΥΤΩΝ

ΓΙΑ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑΣ

ΣΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΑ

Βρυξέλλες 27-03-2017

Αξιότιμοι κύριοι Ευρωβουλευτές,

Η σημερινή παρουσία μας στους χώρους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αποβλέπει στην γνωστοποίηση των σοβαρών προβλημάτων που ταλανίζουν τα μέλη της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητος της Αλβανίας, δηλαδή των αυτόχθονων ελληνικών κατοίκων της περιοχής, που ιστορικά αποκαλείται «Βόρειος Ήπειρος».

Τα προβλήματα αφορούν στην καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε ζητήματα ιδιοκτησίας (με την υφαρπαγή εκτάσεων και περιουσιών που ανήκουν σε Έλληνες), σε ζητήματα πληθυσμιακής αλλοίωσης (με την εγκατάσταση ξένων πληθυσμών στις περιοχές της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητος κατά παράβαση του Άρθρου 16 της Σύμβασης – Πλαίσιο του Συμβουλίου της Ευρώπης για την Προστασία των Εθνικών Μειονοτήτων), σε ζητήματα Γλώσσας, Παιδείας και Πολιτισμού καθώς και σε ζητήματα ασφαλείας.

Το πλέον, όμως, σημαντικό για την Εθνική Ελληνική Μειονότητα στην Αλβανία είναι ο περιορισμός της από το αλβανικό κράτος σε μόλις 99 χωριά. Το αποτέλεσμα είναι να παραβιάζεται το δικαίωμα του εθνικού αυτοπροσδιορισμού και να μην απολαμβάνουν των διεθνώς αναγνωρισμένων και πλειστάκις κατοχυρωμένων δικαιωμάτων τους ως Έλληνες μειονοτικοί οι κάτοικοι της Χιμάρας, της Νάρτας και πολλών άλλων ελληνικών χωριών στις Περιφέρειες Αυλώνας, Αργυροκάστρου και Κορυτσάς.

Μετά την γνωστοποίηση αυτών των προβλημάτων, ζητούμε την στήριξη σας στο να επιτευχθεί η πλήρης κατοχύρωση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων για τα μέλη της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητος της Αλβανίας.

Με εκτίμηση

Εθνικός Σύλλογος Βόρειος Ήπειρος 1914

Για το Δ.Σ

Για το Προεδρείο Η Γενική Γραμματέας

Λευτέρης Πρίφτης Βιολέτα Νίκα

Διαβάστε επίσης:
Το Βορειοηπειρωτικό Ζήτημα έφερε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ο Εθνικός Σύλλογος Βόρειος Ήπειρος 1914

Σάββατο 15 Απριλίου 2017

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ ΚΑΙ Η ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

Η Μεγάλη Εβδομάδα των Παθών συνεχίζεται για την μαρτυρική Βόρειο Ήπειρο.

Αναμένουμε ακόμα την ημέρα της εθνικής Ανάστασης ώστε να ψάλλουμε

"Χριστός Ανέστη και η Βόρειος Ήπειρος Ανέστη",

όπως προφήτευε ο μακαριστός Ιεράρχης μας Σεβαστιανός.

Χρόνια πολλά σε όλον τον Ελληνισμό!

Εθνικός Σύλλογος Βόρειος Ήπειρος 1914