Παρασκευή, 12 Αυγούστου 2016

Έξι χρόνια από τη δολοφονία του Αριστοτέλη Γκούμα


Έξι χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την δολοφονία του Αριστοτέλη Γκούμα, που έγινε μερικές δεκάδες μέτρα έξω από το σπίτι του στη Χιμάρα της Βορείου Ηπείρου.

Ο 37χρονος έχασε τη ζωή του το βράδυ της 12ης Αυγούστου 2010 από μισαλλόδοξους αλβανούς εξτρεμιστές επειδή επέμενε να μιλάει δημόσια την ελληνική γλώσσα στην γενέτειρα του. 

Είναι γνωστό ότι τόσο η εκάστοτε αλβανική κυβέρνηση όσο και η αλβανική κοινωνία δεν αναγνωρίζουν την ελληνική εθνική ταυτότητα της Χιμάρας και των κατοίκων της και δεν χάνουν την ευκαιρία να το υπενθυμίζουν σε κάθε ευκαιρία.
Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι ο πολιτικός κόσμος, τα ΜΜΕ, η κοινή γνώμη αλλά και η "δικαιοσύνη" της Αλβανίας αντιμετώπισαν λίγο - πολύ ως "ήρωες" τους άνανδρους δολοφόνους του Αριστοτέλη...

Τον τελευταίο χρόνο, αρχής γενομένης από την κατεδάφιση του Ιερού Ναού Αγίου Αθανασίου στους Δρυμάδες τον περσινό Αύγουστο, η αλβανική πλευρά έχει ξεκινήσει ένα νέο γύρο λυσσαλέου πολέμου κατά του Ελληνισμού της Χιμάρας, έχοντας ως όχημα την δημοτική αρχή του γενίτσαρου Γκέργκι Γκόρο.

Μαζί με την απαγόρευση ουσιαστικά της γλώσσας μας, για την οποία δολοφόνησαν τον Αριστοτέλη Γκούμα, θέλουν να αρπάξουν τις ιδιοκτησίες, ακόμα και να γκρεμίσουν τα σπίτια αυτοχθόνων κατοίκων της Χιμάρας.

Αν όλα αυτά δεν αποτελούν Γενοκτονία, τι αποτελούν τότε;

Το χειρότερο όμως σε αυτή την υπόθεση είναι ότι οι ίδιοι οι Έλληνες της Βορείου Ηπείρου δείχνουν να έχουν ξεχάσει την θυσία του Αριστοτέλη και γενικότερα να αδιαφορούν για την τύχη της ιδιαίτερης πατρίδας τους.

Δυστυχώς τις τελευταίες μέρες, με εξαίρεση τη συγκέντρωση διαμαρτυρίας την Κυριακή 14 Αυγούστου στο Δημαρχείο Χιμάρας για το ιδιοκτησιακό, ενημερωνόμαστε μόνο για την πραγματοποίηση διάφορων εκδηλώσεων πολιτιστικού και ψυχαγωγικού χαρακτήρα στα πάτρια εδάφη, από φορείς - με κυριότερο την ΔΕΕΕΜ Ομόνοια - που θα έπρεπε να συμβάλλουν στην συσπείρωση του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού για την διεκδίκηση των δικαιωμάτων του και την καταπολέμηση των μεθοδεύσεων που οδηγούν στον αφανισμό του.

Ο Εθνικός Σύλλογος Βόρειος Ήπειρος 1914 τιμά την θυσία του Αριστοτέλη Γκούμα, συνεχίζοντας με τις όποιες δυνάμεις του τον αγώνα για τη δικαίωση της αλύτρωτης Ηπείρου.


Εθνικός Σύλλογος Βόρειος Ήπειρος 1914
12 Αυγούστου 2016




ΑΘΑΝΑΤΟΣ! 

Τρίτη, 2 Αυγούστου 2016

2 Αυγούστου 1943: Η Σφαγή της Γλύνας - Μαρτυρίες του Γιώργου Γκίκα


  • Ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα κατά των Ελλήνων Βορειοηπειρωτών.
  • Οι μπαλίστες με τη βοήθεια των ιταλοφασίστων καταχτητών εκτελούν 27 άνδρες του χωριού.
  • Το χωριό είχε ανοιχτά τάσεις ενάντια στις τότε κομμουνιστικές ομάδες.
  • Πέπλο μυστηρίου σκεπάζει ακόμα μερικές πτυχές του εγκλήματος.
  • Σ’ αυτήν την τόσο μεγάλης σημασίας επέτειο θα πρέπει να έχουμε παλλαϊκή συμμετοχή και να επενθυμείται όχι μόνο την ημέρα αυτή.

Ο Γιώργος Γκίκας θυμάται

Στις αρχές Αυγούστου 1943 ο γερμανικός στρατός επέστρεφε από μία επιχείρηση που είχε κάνει στα εδάφη μας. Ήταν μέρα Σάββατο και ως την Κυριακή το απόγευμα επέστρεψαν στις βάσεις τους. Οι χωριανοί μου χαρούμενοι αλώνιζαν τα στάρια τους και σε κάθε αλώνι άκουγες χαρούμενες φωνές των παιδιών και τα τραγούδια των μεγάλων. Όλοι χαίρονταν για τη νέα σοδειά.

Δυστυχώς όμως μεγάλο κακό τους περίμενε. Οι Λιμποχοβινοί και Νεπραβιστιώτες με αρχηγούς τους Νάτζο Μπελέρι και Φεχμί Κούλα, ήταν έτοιμοι για το κακό κατά της Γλύνας.
Είχαν αποφασίσει να εγκληματίσουν εις βάρος αθώων ανθρώπων. Ίσως στο έγκλημα αυτό να βοήθησε και ο δήθεν αρχηγός της τσέτας, ο οποίος δρούσε στον τόπο μας ενώ την οικογένεια του την είχε ασφαλίσει στο Δελβινάκι της Ελλάδας.

Τον Ιούλιο μήνα οι ηγέτες της μειονότητας (σ.σ. του αλβανικού ΕΑΜ) είχαν κάνει μια πλατιά συγκέντρωση στην λυκοφωλιά την Νεπράβιστα. Πήραν την απόφαση να χτυπηθεί ο εθνικισμός (σ.σ. τα παλικάρια του ΜΑΒΗ). Οι χωριανοί μου εκείνη την περίοδο αρνήθηκαν να ενταχθούν με το αλβανικό ΕΑΜ, παρ’ όλες τις προσπάθειες του Λευτέρη Τάλλιου, του Α. Λάλαϊ και άλλων και πίστευαν ότι ήρθε καιρός να κερδίσουν την ελευθερία τους.

Οι μπαλίστες ζήτησαν βοήθεια από τους Ιταλούς που έδρευαν στους Γεωργουτσάτες. Οι Ιταλοί έσπευσαν σε βοήθεια, στέλνοντας κατά της Γλύνας στρατό με όλα τα πολεμικά μέσα, οι οποίοι οχυρώθηκαν στους λόφους του χωριού.
Οι μπαλίστες με επικεφαλής τον Νέτζο Μπελέρι, αφού εκτέλεσαν 13 παιδιά από το Λιμπόχοβο, ανάμεσα τους και τον παπά Αχιλλέα Γραμματικό, κίνησαν για τη Γλύνα.
Τα παιδιά ήταν όλα των μανάδων από το χωριά μας, για τα οποία δεν έγραψε ποτέ κανένας για το βάρβαρο αυτό έγκλημα.

Τα χαράματα 2 Αυγούστου 1943 κινούν για τη Γλύνα, μπαίνουν στο χωριό με μεγάλη βαρβαρότητα καίγοντας και πλιατσικολογώντας όλα τα σπίτια του χωριού, σύγκεντρωσαν όλα τα παιδιά, όσα μπόρεσαν, μάλιστα μερικά από το φόβο τους παρουσιάστηκαν μόνα τους. Η συμπεριφορά τους ήταν βάρβαρη και χυδαία. Έβριζαν και ξυλοκοπούσαν σαν να ήταν αγρίμια. Έλεγαν: «Αν δείτε το αυτί σας θα δείτε και την Ελλάδα».

Μας πήραν και μας κατηύθυναν προς το Λιμπόχοβο, χωρίς να γνωρίζουμε το που θα μας πάνε. Στον Άϊ Νικόλα της Βραχογοραντζής μας σταμάτησαν και κλωτσώντας μας ζήτησαν ντοκουμέντα. Εγώ έδωσα ένα ντοκουμέντο που είχα από το σχολείο Σερρών. Τότε κάποιος φώναξε «Greko Greko». Ήμουν τότε παιδί 18 χρονών. Δεν γνωρίζαμε που μας πήγαιναν και τι μας περίμενε. Πιστεύαμε ότι μας πήγαιναν για ανακρίσεις και πως γρήγορα θα επιστρέφαμε γιατί ήμασταν αθώοι. Ποτέ δεν πιστεύαμε ότι θα μας εκτελούσαν.

Όταν μας πήγαν για εκτέλεση στο λάκκο της Μέλενης τότε τα χάσαμε που είδαμε τα πολυβόλα στημένα και όλοι οι άλλοι οπλισμένοι. Ενώ αυτοί βρίζανε και ετοιμάζονταν να μας πυροβολήσουν, εμείς γυρίσαμε τα μάτια προς τον ουρανό και ζητούσαμε βοήθεια από το Θεο. Μέσα σε λίγα λεπτά το κάθε τι τελείωσε.  Όλοι ήταν νεκροί εκτός από τους Δόση Λέκα, Ηρακλή Λέκα και Χρήστο Καραδήμα.

Εγώ γλύτωσα γιατί ο Ντίλιος Κατσούκης, αγωγιάτης, έφερνε εμπόρευμα στους Τσομαίους στο θείο μου Βασίλη Γκίκα, ο οποίος του έδινε κανένα δώρο. Εκείνη την ημέρα για να γλυτώσει το παιδί του γαμπρού του κι εμένα του ζήτησε και πήρε 50 χρυσά και 150 ναπολιόνια χάρτινα. Την τελευταία στιγμή με τράβηξε από το σωρό των αδικοσκοτωμένων και επέστρεψα να δω την οικογένεια και το χωριό μου.

Έχω την εντύπωση ότι το έγκλημα ήταν σαν αποτέλεσμα της κρυφής συνεργασίας των δύο αλβανικών κομμάτων με το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ. Αυτό το βγάζω σαν συμπέρασμα επειδή ο Ισούφ Τσομπάνι γνώριζε για το έγκλημα και το αποκάλυψε στην Αθηνά Γκίκα και μάλιστα της είπε ότι θα την σκοτώσει αυτή και το 6χρονο παιδάκι της.
Ενώ στις 5 Αυγούστου 1943 το ΕΑΜ μας κάλεσε σε μία συγκέντρωση στο Ορεινό Πωγωνίου (Ελλάδα). Δύο επιτατραμένοι της Πανηπειρωτικής Επιτροπής (Αλέκος Τσάτης και Αλέξης Γιάνναρης), όχι μόνο δεν πόνεσαν που κλέγαμε, αλλά χλεύαζαν! Ας είναι αιωνία η μνήμη τους.
Έτσι χτυπήθηκε ο εθνικισμός και επικράτησαν οι πέντε κομμουνιστές στα 50 χωριά μας...

Γεώργιος Γκίκας

Αυτόπτης μάρτυρας

ΛΑΪΚΟ ΒΗΜΑ 
15 Ιουλίου - 1 Αυγούστου 2008                

   

 Άρθρο του Γιώργου Γκίκα το 2013 για τα 70 χρόνια από την Σφαγή της Γλύνας

        Πέρασαν 70 χρόνια από τις 2 Αυγούστου του 1943, τη μαύρη αυτή επέτειο που ρήμαξε το δύστυχο χωριό μου. Σαν αυτόπτης μάρτυρας συχνά έχω γράψει για το μαύρο συμβάν, Υπήρχαν όμως και φορές που τα λόγια μου δεν βρήκαν την ανταπόκριση που άξιζε. Ίσως μερικοί την θλιβερή αυτή μέρα να τη χρησιμοποιούν για δικούς τους σκοπούς.
   Πριν αρχίσει το κίνημα  στα χωριά μας υπήρχαν Εθνικές Οργανώσεις οι οποίες είχαν σαν σκοπό να δημιουργήσουν ομάδες υπεράσπισης των κατοίκων και των περιουσιών τους από ληστείες και λεηλασίες.


    Δυστυχώς όμως από  τις αρχές του 1943 εμφανίστηκαν  κομμουνιστικές ομάδες. Αυτές άρχισαν το έργο τους με εκτελέσεις Εθνικοφρόνων δικών μας με το πρόσχημα ότι είναι αντιδραστικοί ή και πράκτορες των Ιταλών. Έτσι το έπαθε ο Βασίλης Γκουζούνας, Χρήστος Σκεύης, Γιάννης Λόλης, Λαζάκης κ. α.

         Στο χωριό  μου υπήρχε μια ψυχή ένα  σώμα. Σε καμία ομάδα Εθνικιστική ή Κομμουνιστική δεν της επιτρεπόταν να στάθμευε στο χωριό. Για τον ιερό σκοπό οι χωριανοί μου από το καλοκαίρι του 1942 ορκίστηκαν στην εκκλησία παρουσία του ιερέα και του πρόεδρου της τότε ΜΑΒΗ κ. Βασίλη Σιαχίνη, ότι θα πολεμήσουν μέχρι τέλος για τα ιδανικά τους. Παρά τη μυστικότητα αυτό μαθεύτηκε. Έτσι που «οι σύντροφοι Δροπολίτες» στη συγκέντρωση που έκαναν στη «φωλιά του λύκου» πήραν απόφαση να ξεριζώσουν την αντίδραση. Οι Γλινιώτες γαλουχημένοι με την πνοή του ΄13-΄14  και την σχολική εξέγερση του 1934 που πρωτοστάτησαν έβλεπαν ότι τα όνειρά τους χάνονταν και σε αυτή την ευκαιρία. 
    Πολλοί πέρασαν να  τους πείσουν να οργανωθούν  στο αλβανικό Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο.  Στάθηκε όμως αδύνατο. Τέτοιοι ήταν τόσο ο Λ. Τ. μα με ειδική αποστολή ήρθε και ο Α. Τ. ο οποίος και διώχτηκε.
   Στο φυγιό του απείλησε  με το περίστροφό του τον  Γιάννη Γκίκα. 

     Οι μέρες κυλούσαν  σε βάρος των Γλυνιωτών. Μη  πιστεύοντας ποτέ σε τέτοιο  έγκλημα που ήταν το δεύτερο στον τόπο μας μετά τον σκοτωμό των άτυχων γεωργών της Βραχογοραντζής το 1916.
   Το χωριό μας απροστάτευτο  και μη οργανωμένο έπαθε αυτό που έπαθε. Για να είμαι πιο ξεκάθαρος προς τους αναγνώστες το έκαναν οι Εθνικιστές Αλβανοί (μπαλίστες) Όμως από 3-4 συμβάντα την ίδια εποχή σε υποχρεώνουν να σκεφτείς κάτι που ως σήμερα δεν βγήκε στην επιφάνεια.

1. Αφού ο Ισούφ Τσομπάνης (των παρτιζάνων) το γνώριζε, γιατί δεν ειδοποίησε;
2. Το Νοέμβρη του 1943 στον τελευταίο  πόλεμο του Λιμποχόβου 12 Γλυνιώτες  που πήραν μέρος στον πόλεμο  με το εφεδρικό της Πάνω  Δρόπολης, φυλακώθηκαν και οι 12. Ύστερα  από συζητήσεις αφέθηκαν ελεύθεροι  οι 9 και κρατήθηκαν οι 3: Γ. Γκίκας, Γ. Σκόπας, Ν. Σκόπας. Με τη μεσολάβηση του Βασίλη Νταλιάνη ο Γ. Σκόπας και ο Ν. Σκόπας αφέθησαν ελεύθεροι ενώ ο Γ. Γκίκας εκτελέστηκε.
3. Στην επιχείρηση του Ιούνη  και πάλι οι Γερμανοί με  τους μπαλίστες του R. Gouga σταθμεύουν στη Γλύνα.  Πως δεν βρέθηκε άλλο χωριό για τη στάθμευσή τους;

   Στην επιχείρηση  αυτή ένας μπαλίστας με το  όνομα Σελίμ από το Λιαγκντούσι  πρώην τσοπάνος του Νάσιο Τσέλιου  βρέθηκε εκεί. Ο μπάρμπα- Νάσιος  αφού τον γνώρισε του είπε:
   « Μωρέ Σελίμ τι να  κάνω;» Ο Σελίμ του απάντησε: «Άκου Νάσιο, πάρε την οικογένειά σου και το βιο σου και φεύγα από το βουνό. Αυτές τις μέρες θα κάνουμε έναν ψευτοπόλεμο με τους παρτιζάνους για να κόψουμε τελειωτικά το χωριό». Και έτσι έγινε.

Θα αναφέρω και κάνα δυο περιστατικά μεταπολεμικά: 
1. Το επεισόδιο του λιβαδιού της Γλύνας παραμονή Πρωτοχρονιάς του 1950 που 45 Γλυνιώτες φυλακώθηκαν ένα βράδυ εκ των οποίων οι 18 δικάστηκαν και εκτοπίστηκαν. 


2. Το 1951 ή 1952 μετά από μια ψηφοφορία που το 70 % των ψηφοφόρων ψήφισαν στο μαύρο, (έτσι λέγαμε τότε), έτρεξαν διαφωτιστές από τα Τίρανα που με απειλές και εκφοβισμούς είπαν: Ή θα προσαρμοστείτε στο νέο καθεστώς ή θα σας διαλύσουμε το χωριό. Αυτά και άλλα συνέβησαν λόγω ή της μυωπίας ή των δικών μας ή στη σκληρή γραμμή που κρατούσαν λόγω της διεθνιστικής θεωρίας που τους έκλεισε τα μάτια και το στόμα.

      
Ο Θεός να τους  έχει πάντα κοντά του. Δεν είναι  αδικοχαμένοι, σκοτώθηκαν γιατί  πίστευαν στη λευτεριά, στους  αγώνες των γονιών και των  παππούδων τους. Ο Γιώργος Μπατζιέλης  πάνω στην εκτέλεση βροντοφώναξε: « Σκότωσέ μας, έχουμε αδέρφια να μας πάρουν δίκιο. Σπείραμε το σπόρο της λευτεριάς. ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΣ»

Ας είναι ελαφρύ το χώμα που τους σκεπάζει. Ποτέ δεν τους ξεχνάμε.
   
Αιώνια να είναι η μνήμη τους.

Γιώργος Γκίκας, Αυτόπτης Μάρτυς

    Στο μακελειό της Γλύνας                              
   έχασαν τη ζωή τους οι:

  1. Βασίλης Σπ. Σελιώτης
  2. Βασίλης Χ. Αναγνώστης
  3. Γιώργος Β. Μπατζιέλης
  4. Κώστας Σ. Μπακούλας
  5. Θύμιος Θ. Τζέλιος
  6. Χρήστος Θ. Τζέλιος
  7. Θεοδόσης Ν. Μπατζιέλης
  8. Γιάννης Ν. Μακρής
  9. Θωμά Ν. Μπατζιέλης
  10. Χαράλαμπος Β. Μπατζιέλης
  11. Κώστας Π. Καραδήμας
  12. Γιάννης Θ. Καραδήμας
  13. Κώστας Θ. Καραδήμας
  14. Κώστας Χ. Λέκκας
  15. Ηρακλής Η. Λέκκας
  16. Θεοδόσης Η. Λέκκας
  17. Θωμάς Δ. Μπατζιέλης
  18. Θανάσης Κ. Παππάς
  19. Βαγγέλης Κ. Παππάς
  20. Μιχάλης Λ. Μπακούλας
  21. Δημήτρης Λ. Μπακούλας
  22. Σπύρος Δ. Τσέλιος
  23. Χρήστος Β. Καραδήμας
  24. Γιάννης Β. Γκέρλης
  25. Βαγγέλης Φ. Μίσσιος
  26. Χρήστος Κ. Μάσκος
  27. Κώστας Θ. Βλάχος

από την εφημερίδα 
ΤΟ ΟΡΑΜΑ
Αύγουστος 2015

Σάββατο, 30 Ιουλίου 2016

Η απάντηση του ΟΑΣΕ στην έκθεση του ΕΣΒΗ 1914 για τα εκπαιδευτικά δικαιώματα του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού


Οργανισμός για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη
Ύπατη Αρμοστής για τις Εθνικές Μειονότητες


Χάγη, 26 Ιουλίου 2016


Κύριον Θωμά Κουμπούλη
Προεδρεύοντα
Εθνικού Συλλόγου «Βόρειος Ήπειρος 1914»

Αγαπητέ κύριε Κουμπούλη,

Σας ευχαριστώ για την επιστολή σας της 18ης Απριλίου και για την έκθεση που συμπεριελάμβανε σχετικά με την εκπαίδευση της Ελληνικής Μειονότητας στην Αλβανία, την οποία διάβασα πολύ προσεκτικά.
Δεν υπήρξε η ευκαιρία να συζητήσουμε την συγκριμένη περίπτωση στην διάσκεψη για την 20η επέτειο των Συστάσεων της Χάγης για τα Εκπαιδευτικά Δικαιώματα των Εθνικών Μειονοτήτων, η οποία πραγματοποιήθηκε στις 20 και 21 Ιουλίου 2016.

Υπήρξε, ωστόσο, μια έντονη και τεκμηριωμένη ανταλλαγή απόψεων μεταξύ των συμμετεχόντων σε μία σειρά θεμάτων σχετικά με τις εθνικές μειονότητες και την εκπαίδευση.
Οι συνομιλίες κατά τη διάρκεια της επετείου επικεντρώθηκαν, μεταξύ άλλων, στις μεταρρυθμίσεις στον τομέα της εκπαίδευσης, στη φιλοξενία της ποικιλομορφίας σε πολύγλωσσα εκπαιδευτικά περιβάλλοντα και στον σεβασμό της διαφορετικότητας και του πλουραλισμού στο εκπαιδευτικό περιεχόμενο.

Οι συμμετέχοντες συμφώνησαν στην ανάγκη να συνεχίσουν να ανταλλάσουν απόψεις για τις καλύτερες πρακτικές, να προωθούν ευρύτερες συνεργασίες και να προσαρμόζονται στις μεταβαλλόμενες συνθήκες. Τονίστηκε επίσης η ανάγκη επαρκούς εκπαίδευσης για τους εκπαιδευτικούς έτσι ώστε να είναι εξοπλισμένοι για την διαχείριση πολύγλωσσων και πολυπολιτισμικών τάξεων.

Οι συζητήσεις επικεντρώθηκαν επίσης γύρω από την ανταλλαγή θετικών παραδειγμάτων και καινοτόμων πρακτικών στη διδασκαλία της ιστορίας σε πολυεθνικές κοινωνίες.
Όπως αναφέρεται στις συστάσεις της Χάγης, τα κράτη ενθαρρύνονται να λαμβάνουν υπόψη την ιστορία και τον πολιτισμό των εθνικών μειονοτήτων που ζουν εντός των συνόρων τους και να τις προσαρμόζουν επαρκώς στο σχολικό πρόγραμμα σπουδών.

Οι συζητήσεις των συμμετεχόντων στην διάσκεψη υπογράμμισαν πόσο σημαντικό είναι οι κυβερνήσεις και οι ενδιαφερόμενοι φορείς  που δραστηριοποιούνται στον τομέα της εκπαίδευσης να συνεργάζονται για να συζητήσουν τις προκλήσεις όσον αφορά την προσαρμογή του εκπαιδευτικού συστήματος και με τον τρόπο αυτό την ενίσχυση των σχέσεων μεταξύ των κοινοτήτων για την οικοδόμηση σταθερών κοινωνιών με εθνοτική πολυμορφία.

Πιστεύω ότι το συμπέρασμα της συζήτησης θα είναι πολύτιμο και θα παρέχει πρόσθετη καθοδήγηση πολιτικής για κυβερνήσεις και ενδιαφερόμενους φορείς στο να διαμορφώσουν και να εφαρμόσουν υγιείς πολιτικές εκπαίδευσης που να καλύπτουν τις ανάγκες και τις ανησυχίες τόσο της πλειοψηφίας όσο και των εθνικών μειονοτήτων.

Σχετικά με το ζήτημα της εκπαίδευσης, όπως γνωρίζετε, παρακολουθώ πολύ στενά, σύμφωνα με τα καθήκοντα μου, τις εξελίξεις που αφορούν τις εθνικές μειονότητες σε ολόκληρη την περιοχή του ΟΑΣΕ, συμπεριλαμβανομένης της Νοτιοανατολικής Ευρώπης.

Σε συντονισμό με άλλους σχετικούς εγχώριους και διεθνείς παράγοντες συνεχίζουμε, ως εκ τούτου, να δίνουμε ιδιαίτερη προσοχή και να υποστηρίζουμε την εξέλιξη της πολιτικής και του νομοθετικού πλαισίου σχετικά με τις εθνικές μειονότητες στην Αλβανία. Διατηρούμε δε, χρήσιμες επαφές και με τις κυβερνήσεις όλων των συμμετεχόντων κρατών στην περιοχή.

Όσον αφορά την αποδοχή των αναγκών και των ανησυχιών της πλειοψηφίας και της μειοψηφίας, πιστεύω ότι το εγχειρίδιο «Οι κατευθυντήριες γραμμές της Λιουμπλιάνα για την ενσωμάτωση των διαφορετικών κοινωνιών» της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΑΣΕ για τις Εθνικές Μειονότητες (διαθέσιμο να το κατεβάσετε από την ιστοσελίδα μας), παρέχει τόσο την έμπνευση όσο και ένα γερό θεμέλιο για την ανάπτυξη στρατηγικών με στόχο την ενσωμάτωση με το σεβασμό στη διαφορετικότητα.

Στις επαφές μου μαζί τους, θα συνεχίσω να ενθαρρύνω τους εκπροσώπους των κυβερνήσεων και άλλων σχετικών φορέων να επιδιώκουν πολιτικές κοινωνικής ένταξης, σύμφωνα με τις «Κατευθυντήριες Γραμμές της Λιουμπλιάνα», ενταγμένες στις δεσμεύσεις στον  ΟΑΣΕ και διεθνώς για τις εθνικές μειονότητες και γενικά.  

Εκτός από τις «Κατευθυντήριες Γραμμές της Λιουμπλιάνα», πιστεύουμε ότι είναι σημαντικό να ακολουθούνται οι αρχές που περιγράφονται στις «Συστάσεις του Bolzano/Bozen για τις Εθνικές Μειονότητες και τις διακρατικές σχέσεις». Υπογραμμίζουν ότι η χώρα στην οποία κατοικεί η μειονότητα έχει την κύρια ευθύνη για τον πληθυσμό που κατοικεί στην επικράτεια της και ότι οι χώρες θα πρέπει να απέχουν από την υπονόμευση των αρχών της εδαφικής ακεραιότητας ενός άλλου κράτους.

Με εκτίμηση,
Astrid Thors


Ακολουθεί η πρωτότυπη επιστολή - απάντηση της Ύπατης Αρμοστή του ΟΑΣΕ για τις Εθνικές Μειονότητες στον ΕΣΒΗ 1914 στα αγγλικά


Τετάρτη, 27 Ιουλίου 2016

Το Υπόμνημα των Χιμαριωτών στην Πρεσβευτική Συνδιάσκεψη τον Ιούλιο του 1913 απάντηση στην ανιστόριτη και προκλητική θέση του αλβανικού ΥΠΕΞ


«Τόσο η ιστορία όσο και το παρόν μαρτυρούν ξεκάθαρα πως δεν υπάρχει καμία βάση για να προβληθεί η Χιμάρα ως μειονοτική περιοχή», ανέφερε μεταξύ άλλων στην απάντηση του το αλβανικό Υπουργείο Εξωτερικών στην διαμαρτυρία της Αθήνας για τα γεγονότα βίας και τρομοκρατίας που έλαβαν χώρα στις 30 Ιουνίου 2016 κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης του Δημοτικού Συμβουλίου Χιμάρας.

Η Ιστορία όμως - αλλά και το παρόν -  μαρτυρά άλλα πράγματα.
Στις 3 Ιουλίου 1913 οι πρόκριτοι 13 χωριών της Χιμάρας έστειλαν στην Πρεσβευτική Συνδιάσκεψη, μέλη της οποίας περιόδευαν στην απελευθερωμένη περιοχή της Ηπείρου προκειμένου να γνωμοδοτήσουν για την χάραξη των συνόρων μεταξύ της Ελλάδας και του νεοσύστατου αλβανικού κράτους, το εξής μνημειώδες Υπόμνημα:

«Οι κάτοικοι της Χειμάρρας, Έλληνες από αρχαιοτάτων χρόνων, έμειναν Έλληνες και μετά την υποδούλωσιν των Ελληνικών χωρών εις τον Μωάμεθ τον Κατακτητήν, διότι οι διάδοχοι αυτού από της αλώσεως της Κωνσταντινουπόλεως αφήκαν αυτούς προνομιούχους εξαιρετικώς, με τα ελληνικά των σχολεία και την τοπικήν απονομήν δικαιοσύνης δια της δημογεροντίας των.

Επανεστάτησαν δια την ελληνικήν Ιδέαν κατά την επανάστασιν του Ορλώφ. Επολέμησαν τον Τούρκον των Ιωαννίνων Αλή-πασάν θέλοντος να τους υποτάξη εις το κράτος του από του 1797 μέχρι του 1816, οπότε καταβληθέντες εξεπατρίσθησαν βία παρ' αυτού εις Λούρον και Σαλαώραν. Επανελθόντες άμα τω θανάτω του τυράννου εις την γην των πατέρων των, όσοι εναπέμειναν εκ των κακουχιών και των στερήσεων, επανεστάτησαν το 1821 και έλαβον μέρος ενεργόν απανταχού, όπου η ελληνική φυλή επολέμησεν υπέρ της ελευθερίας της.

Προ τεσσάρων ετών, όταν οι Νεότουρκοι εις τον κολοφώνα της δυνάμεως των εζήτησαν, περιζώσαντες αυτήν δια στρατού, να την υποχρεώσωσι να παραιτηθή των προνομίων της, αντέστη και τα προνόμια αυτής διεσώθησαν.

Από της 5ης Νοεμβρίου 1912 οι παλμοί της ελληνικής ψυχής της Χειμάρρας και αύθις ώθησαν ταύτην εμπρός και η ελληνική σημαία κυματίζει επί των ορέων υπερήφανος, διότι επί πέντε μήνας οι κάτοικοι αυτής μόνοι αντέστησαν και απέκρουσαν όλους τους ληστάς τουρκαλβανούς, οίτινες ενέσπειραν πυρ και σίδηρον εις την άλλην Ήπειρον ηνωμένοι με τον τουρκικόν στρατόν.

Η Χειμάρρα κατείχε την ελευθερίαν της δια των όπλων των τέκνων της επί της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αποτελούσα πρωτοφανή δημοκρατία εις τα σπλάχνα της Τουρκίας. 
Η Χειμάρρα κατέχει ήδη από οκτώ μηνών το ιδανικόν αυτής, την ένωσιν μετά της μητρός Ελλάδος!
Η δικαιοσύνη των ισχυρών της γης πως είναι δυνατόν να αποφασίση να υποτάξει τον πολιτισμόν εις τους Κάφρους; Διότι Κάφρους θα αντιπροσωπεύουν οι Αλβανοί, οι δε Χειμαρριώται, κατ' αναλογίαν, πολιτισμένους Ευρωπαίους. Αυτή είναι η σύγκρισις.

Έχομεν θρησκείαν την οποίαν διετηρήσαμεν μέσω αφορήτων πιέσεων των αιώνων. Θρησκείαν ήτις ήτο και των Αλβανών, αλλά την οποίαν αφήκαν δια να προσπορισθώσι τα ωφελήματα του τυράννου και να γίνωσι τύραννοι αυτοί. Θρησκείαν την οποίαν ο Τούρκος κατακτητής εσεβάσθη, οι δε αλλαξοπιστήσαντες Αλβανοί μέχρι της χθες επροπηλάκισαν.

Έχομεν Θρησκείαν, ενώ αυτοί απώλεσαν την πρώτην και δεν έχουσι δευτέραν. 'Εχομεν σχολεία αυτοσυντήρητα προ 150 ετών ενώ οι Αλβανοί ούτε είχον ούτε έχουσι. Έχομεν εθνισμόν αιώνιον, αλώβητον, κραταιόν και τον υπερησπίσαμεν επί αιώνας δια των όπλων και του αίματος μας.
Πότε οι Αλβανοί υπεράσπισαν το ιδικόν των και εναντίον τινός;
Έχομεν συνείδησιν εθνικήν και θρησκευτικήν, οι Αλβανοί ούτε είχον ούτε θα έχωσι ποτέ.

Εν ονόματι του Θεού! Εν ονόματι του πολιτισμού! 
Επικαλούμεθα παρά της Διασκέψεως δικαιοσύνην.
Επικαλούμεθα να μη αφαιρέση ότι δια των χειρών και του αίματος των πατέρων μας είχομεν προ του Βαλκανικού Πολέμου και ότι δια των χειρών μας και του αίματος μας από οκτώ μηνών κατέχομεν. 

Αν εν τούτοις παρά παν θείον και ανθρώπινον δίκαιον η Συνδιάσκεψις άλλως αποφασίση, διαμαρτυρόμεθα! 

Ενώπιον αυτής και της πολιτισμένης Ευρώπης, ολοκλήρου, δηλούμεν ότι θα ταφώμεν υπό τα ερείπια των οικιών μας και θα αναμίξωμεν την τέφραν μας με την των πατέρων μας, αλλ' Αλβανοί οι Χειμαρριώται δεν θα ονομασθώσιν ουδ' επί στιγμήν, διότι ήσαν και είναι Έλληνες.

Οι πρόκριτοι των χωρίων Χειμάρρας: Παλάσσα, Δρυμάδες, Λιάτες, Βούνο, Χειμάρρα, Πύλιουρι, Κούδεσι, Κηπαρό, Πικέρνι, Άγιος Βασίλειος, Λούκοβο, Χουντέτσοβο, Νίβιτσα».
                     

Τετάρτη, 20 Ιουλίου 2016

Μήνυμα για την αποφράδα επέτειο της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο

Σήμερα συμπληρώνονται 42 χρόνια από την ημέρα της εισβολής των τούρκων στην Κύπρο μας, για να αρχίσει η κατοχή του βόρειου τμήματος της μεγαλονήσου, που διαρκεί έως τις μέρες μας.

Τιμούμε τους νεκρούς στρατιώτες και μάρτυρες Έλληνες της Κύπρου και όλους όσους αγωνίστηκαν για να είναι η νήσος Ελεύθερη και Ελληνική.

Εκφράζουμε τη συμπαράσταση μας στους συνέλληνες της μαρτυρικής Κύπρου που κατάγονται από το βόρειο τμήμα του νησιού, οι οποίοι ξεριζώθηκαν από τις πατρογονικές τους εστίες και συμπάσχουμε στον πόνο τους, αφού γνωρίζουμε πολύ καλά τι σημαίνει να είναι η γη σου κατεχόμενη από βάρβαρους δυνάστες.

Δεν θα σταματάμε να ελπίζουμε ότι σύντομα η δικαιοσύνη θα αποκατασταθεί με τους πρόσφυγες να επιστρέφουν στα σπίτια τους και να ανακτούν τις περιουσίες τους αλλά και ότι η Κύπρος θα επανενωθεί και θα ενταχθεί επιτέλους στους κόλπους της μητέρας Ελλάδας.



Εθνικός Σύλλογος Βόρειος Ήπειρος 1914
20 Ιουλίου 2016

Κυριακή, 17 Ιουλίου 2016

Ακούστε την εκπομπή "ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ ΣΗΜΕΡΑ" με την συνέντευξη του Προέδρου της Ομόνοιας

Ακούστε την εκπομπή "ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ ΣΗΜΕΡΑ", την οποία επιμελείται και παρουσιάζει ο Εθνικός Σύλλογος Βόρειος Ήπειρος 1914, που μεταδόθηκε ζωντανά την Δευτέρα 4 Ιουλίου 2016 από το διαδικτυακό ραδιόφωνο της ιστοσελίδας ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ.

Πρόκειται για την εκπομπή που έγινε μετά τα γεγονότα βίας και τρομοκρατίας στο Δημοτικό Συμβούλιο Χιμάρας (30/6/2016), με την τηλεφωνική συνέντευξη του Προέδρου της Δημοκρατικής Ένωσης Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας "Ομόνοια" κ. Λεωνίδα Παππά.






Πέμπτη, 14 Ιουλίου 2016

Ευρωπαίοι αγοράζουν σπίτια στη Βόρειο Ήπειρο από αλβανικό γραφείο - Η Αθήνα ακούει; Οι αντιπροσωπευτικοί φορείς κινητοποιούνται;



Αναδημοσιεύουμε το άρθρο της  Deutsche Welle προς πλήρη ενημέρωση:


Ξένοι αγοράζουν σπίτια στην Αλβανία

Διάθεση για περιπέτεια ή έξυπνη επένδυση; Όλο και περισσότεροι ξένοι αγοράζουν παραθαλάσσιες κατοικίες στην Αλβανία και δεν είναι μόνο η τιμή που παίζει ρόλο στην απόφασή τους. Ωστόσο υπάρχουν και κίνδυνοι.

Η Αλβανία παραμένει στην πραγματικότητα μια άγνωστη χώρα για τους περισσότερους Ευρωπαίους. Το τελευταίο διάστημα όμως όλο και περισσότεροι ξένοι ενδιαφέρονται να αγοράσουν ακίνητα στην Αλβανία.

Ο Σβεν Όγκλαντ από την Νορβηγία αγόρασε πέρυσι μια παραθαλάσσια κατοικία στους Αγίους Σαράντα. «Ήξερα μόνο πως στην Αλβανία υπάρχει μαφία και είχα ακούσει πολύ άσχημες ιστορίες. Η γυναίκα μου με παρακίνησε να κάνουμε μια φορά διακοπές εκεί. Η πρώτη μου εντύπωση ήταν πως η χώρα είχε ένα θαυμάσιο κλίμα, λίγους τουρίστες και καλό φαγητό. Για εμάς από την Νορβηγία δεν ήταν δύσκολο να φθάσουμε στην Αλβανία. Παλιότερα είχαμε ένα εξοχικό στη Βραζιλία» λέει.

Εκτός από τους Νορβηγούς για αγορές ακινήτων στην Αλβανία ενδιαφέρονται ακόμα Σουηδοί, Δανοί, Γάλλοι και Πολωνοί. Από πέρυσι άρχισαν να ενδιαφέρονται περισσότερο και οι Ουκρανοί. Για 400 ξένους αγοραστές κάνει λόγο ο Ίλιρ Κονόμι, διευθυντής της εταιρείας ακινήτων Albanian Property Group.

Τις τελευταίες ημέρες μάλιστα μετά το Brexit έχει σημειωθεί μια αύξηση της ζήτησης κατά 15%, συμπληρώνει. Κάθε χρόνο η τουριστική κίνηση στην Αλβανία αυξάνεται. Το καλοκαίρι του 2015 πάνω από 620.000 τουρίστες επισκέφθηκαν τη χώρα των μόλις τριών εκατομμύριων κατοίκων.


Χαμηλές τιμές, αλλά προσοχή…

Η Αλβανία γίνεται ολοένα και πιο γνωστή μέσα από το ίντερνετ και ειδικές τουριστικές σελίδες. «Οι καλές τιμές προσελκύουν όλο και περισσότερο κόσμο. Μια εξοχική κατοικία κυμαίνεται από 30.000 έως 60.000 ευρώ. Με τα χαμηλά επιτόκια που υπάρχουν στην Ευρώπη πολλοί θεωρούν πως είναι μια καλή επένδυση» λέει ο Ίλιρ Κονόμι.

Οι χαμηλές τιμές έπεισαν και τον Χανς Ντίτερ Μπλάζερ από το Μόναχο να αγοράσει ένα σπίτι στους Αγίους Σαράντα. Η περιοχή έχει μεγάλη ζήτηση το τελευταίο διάστημα, κυρίως γιατί το αεροδρόμιο της Κέρκυρας εξυπηρετεί τους τουρίστες.

Οι αγορές όμως στην Αλβανία κρύβουν και κάποιους κινδύνους. Για παράδειγμα υπάρχουν πολλές αυθαίρετες κατοικίες και για το λόγο αυτό συνιστάται μεγάλη προσοχή στα συμβόλαια. Ακόμα δεν υπάρχει Εθνικό Κτηματολόγιο και η γραφειοκρατία είναι μεγάλη.

Και για τον Ίλιρ Κονόμι η έλλειψη Εθνικού Κτηματολογίου είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα για την προσέλκυση τουριστών που θα είχαν ενδιαφέρον να επενδύσουν. Πολλοί Αλβανοί ελπίζουν να γίνουν μεταρρυθμίσεις στο σύστημα δικαίου, αλλά μέχρι τότε θα έχουν χαθεί πολλοί αγοραστές. Για τον Σβεν Όγκλαντ από την Νορβηγία η χώρα στην οποία αγόρασε το εξοχικό του «είναι μια χώρα αναπτυγμένη αλλά και αναπτυσσόμενη σε πολλούς τομείς».


Λιντίτα Αράπι / Μαρία Ρηγούτσου



Deutsche Welle


Η θέση του ΕΣΒΗ 1914:

Το γερμανικό δίκτυο Deutsche Welle (Ντόιτσε Βέλε - Γερμανικό Κύμα) μας ενημερώνει για Ευρωπαίους (έναν Νορβηγό και έναν Γερμανό) που αγόρασαν με φτηνό αντίτιμο κατοικίες στην... Αλβανία και συγκεκριμένα στους Άγιους Σαράντα.
Με αυτόν τον τρόπο ο διευθυντής της εταιρείας ακινήτων Albanian Property Group (Όμιλος Αλβανικής Περιουσίας) Ίλιρ Κονόμι, διαφημίζει ξεδιάντροπα - προειδοποιώντας πάντως και για τις παγίδες - την αγοραπωλησία γης που ανήκει στον Βορειοηπειρωτικό Ελληνισμό.
Οι Άγιοι Σαράντα, τόσο η πόλη όσο και η ευρύτερη περιοχή, έως το 1991 κατοικούνταν στο μεγαλύτερο ποσοστό από ελληνικό πληθυσμό. Στη συνέχεια ακολούθησε η γνωστή πληθυσμιακή αλλοίωση.
Στα τέλη του 2015 ο ίδιος ο Αλβανός πρωθυπουργός Έντι Ράμα διαπληκτιζόταν ανοικτά με τον προκάτοχο του Σαλί Μπερίσα για το ποιος κουβάλησε στην περιοχή περισσότερους εποίκους για να επιτελέσουν την δημογραφική αλλοίωση. 
Παράλληλα όμως με την δημογραφική αλλοίωση, όπως ήταν φυσικό ήρθε και η υφαρπαγή ιδιοκτησιών.

Το ρεπορτάζ κάνει λόγο για αγορά κατοικιών από ξένους στους Άγιους Σαράντα, χωρίς να διευκρινίζει αν αυτές οι κατοικίες είναι εντός ή εκτός της πόλης.
Το πιθανότερο είναι αυτές οι κατοικίες να βρίσκονται στην παραθαλάσσια ζώνη μεταξύ Αγίων Σαράντα και Εξαμιλίων, η οποία από το 2000 γνωρίζει οικοδομικό οργασμό.
Μεγάλο τμήμα της ζώνης αυτής (γνωστό και ως Μπερντενέσι) ανήκε στην ελληνική κοινότητα της Τσούκας, η οποία διοικητικά υπαγόταν στην αναγνωρισμένη Ελληνική Μειονοτική Επαρχία Αλύκου.
Με τη νέα διοικητική διαίρεση της Αλβανίας όμως, που ψηφίστηκε τον Ιούλιο του 2014, παρόλο που το σύνολο της Επαρχίας Αλύκου εντάχθηκε στον νέο Ελληνικό Μειονοτικό Δήμο Φοινίκης, εντούτοις η κοινότητα Τσούκας προσαρτήθηκε στον Δήμο Αγίων Σαράντα, του οποίου ο πληθυσμός αλλοιώθηκε ολοκληρωτικά στην εθνική του σύσταση κατά τα τελευταία είκοσι πέντε χρόνια.
Με αυτόν τον τρόπο ο νέος μειονοτικός Δήμος Φοινίκης αλλά και γενικότερα το τμήμα της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας που είναι αναγνωρισμένο από το αλβανικό κράτος (αφού η Χιμάρα δεν αναγνωρίζεται ως ελληνική μειονοτική περιοχή), δεν έχουν έξοδο στη θάλασσα του Ιονίου!
Συνεπώς για κάθε τι που νομοθετείται και αποφασίζεται για την παραλιακή ζώνη από τον Λογαρά της Χιμάρας έως τα Εξαμίλια, η τοπική αυτοδιοίκηση της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας δεν έχει κανέναν απολύτως λόγο.
Βέβαια πρέπει να επισημάνουμε ότι και οι Έλληνες αιρετοί που πέρασαν από τις Μειονοτικές Επαρχίες δεν είναι άμοιροι ευθυνών για την κατάσταση που δημιουργήθηκε σχετικά με το ιδιοκτησιακό όλα αυτά τα χρόνια...

Εν τω  μεταξύ το άρθρο της Ντόιτσε Βέλε κάνει σαφή αναφορά στην έλλειψη Εθνικού Κτηματολογίου στην Αλβανία, έναν παράγοντα που οι Αλβανοί καλοθελητές μπορούν να χρησιμοποιούν κατά το δοκούν.

Με την αγορά κατοικιών από ξένους σε ιδιοκτησίες που ανήκουν κανονικά στους Έλληνες της Βορείου Ηπείρου, διεξάγεται από από τα αλβανικά μεσιτικά γραφεία ένα ιδιότυπο "ξέπλυμα (και ξεπούλημα) γης"!

Η Αθήνα ακούει;;;
Οι αντιπροσωπευτικοί φορείς - Κόμματα, Δήμοι κλπ - κινητοποιούνται;;;


Εθνικός Σύλλογος Βόρειος Ήπειρος 1914


(Η φωτογραφία που παραθέσαμε, λήφθηκε πριν από πέντε χρόνια και απεικονίζει την παραλία της Τσούκας που μετατράπηκε σε νότιο προάστιο της πόλης των Αγίων Σαράντα)